شهید مجاهد ابراهیم بدیع حمزه عابس علی طریق القدس حزب الله

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً - صَدَقَ الله العَليّ العَظِيم

شهید مجاهد ابراهیم بدیع حمزه عابس علی طریق القدس حزب الله

مقاومت اسلامی با سربلندی و عزت شهادت مجاهد ابراهیم بدیع حمزه، اهل شهر جمعه و اهالی شهر بنت جبیل در جنوب لبنان را اعلام می کند.

دستور تطبیقی زبان های سامی موضوع: مبالغه و تأکید

دستور تطبیقی زبان های سامی موضوع: مبالغه و تأکید

زبان های سامی برای بیان مبالغه و تاکید در افعال از روش های مختلفی استفاده می کردند که یکی از آن ها پدیده gemination یا تشدید گذاری است. با این پدیده در باب تفعیل زبان عربی آشنا هستیم. از جمله روش های دیگری که برای رساندن مبالغه استفاده میشود emphasis یا تاکید است. منظور از تاکید در اصطلاح سامی شناسان البته با آنچه در نحو عربی تاکید شناحته می شود متفاوت است و ناظر به مباحث آوایی است. به عنوان مثال عبری برای بیان شدت در کشتن، از واج ط که نسبت به واج ت، موکد است استفاده میکند و ما این فعل را در زبان عبری به صورت قطل یا به خط عبری ״קטל״مشاهده میکنیم. شاهده مثال آن در بایبل به صورت زیر است:
לָאֹ֡ור יָ֘ק֤וּם רֹוצֵ֗חַ יִֽקְטָל־עָנִ֥י וְאֶבְיֹ֑ון וּ֝בַלַּיְלָה יְהִ֣י כַגַּנָּב׃
ترجمه:
قاتل‌ در صبح‌ برمی‌خیزد و فقیر و مسكین‌ را می‌كشد. و در شب‌ مثل‌ دزد می‌شود.
عهد قدیم، ایوب، ۲۴، ۱۴
در عکس فرهنگ تطبیقی مشکور را مشاهده میکنید که گزارشی از زبانهای سامی مختلف درباره اين واژه ارائه کرده است.

منبع: کانال دکتر محمد سعید بیلکار

تعریف مشیت الهی و اقسام آن

مَشیت از الفاظ مشترک میان خدا و انسان است و در مورد خدا به معنای ایجاد شیء و درباره انسان به معنای طلب و خواستن آمده است.

مشیت الهی در میان اندیشمندان مورد اختلاف واقع شده است. برخی آن را از صفات فعل، عده‌ای آن را از صفات ذات و گروهی آن را از آثار علم و قدرت خدا دانسته‌اند. مشیت الهی به دو قسم تکوینی و تشریعی تقسیم شده است.

بین مشیت الهی با مشیت انسان از جهاتی از جمله بی‌نیاز بودن از لوازمی چون تصور، تمایل، رغبت و تصمیم، مطلق و نامحدود بودن مشیت الهی تفاوت گذاشته شده است. در نگرش شیعی با استناد به روایت «لَا جَبْرَ وَ لَا تَفْوِیضَ وَ لَکنْ أَمْرٌ بَینَ أَمْرَین» اختیار انسان را در طول مشیت خداوند دانسته‌اند.

مفهوم‌شناسی

مَشیت به خواستن، اراده کردن و خواست و اراده خداوند تعبیر شده[۱] و به تمایل پیدا کردن به چیزی تا حدی که به طلب آن منجر شود، نیز تعریف شده است.[۲] این واژه را از الفاظ مشترک میان خدا و انسان دانسته‌اند؛ به صورتی که مشیت را در مورد خداوند به معنای ایجاد شیء و درباره انسان به معنای طلب و خواستن معنا کرده‌اند.[۳]

توجه به شیء، تصور آن و تمایل و رغبت به آن چیز، از مراحل تحقق مشیت در انسان دانسته شده و بعد از تحقق مشیت تصمیم و اراده قرار داده شده است؛ ولی تحقق مشیت در مورد خداوند را به دلیل علم حضوری خدا، نیازمند مراحل فوق ندانسته‌اند.[۴]

مشیت را نخستین ظهور هستی امکانی از مبدا هستی دانسته‌اند که سایر ظهورات هستی به واسطه آن آشکار می‌گردد.[۵]

واژه مشیت در قرآن به صورت صریح نیامده، ولی مشتقات آن در قالب واژه‌هایی از قبیل «شاء»، «یشأ»، «یشاء» و «یشإ» بیش از دویست بار درباره خدا و انسان به کار رفته است. علاوه بر این در روایات متعددی مفهوم مشیت گاه مترادف با واژه‌های ابداع (ایجاد) و اراده و گاه متفاوت از آنها استفاده شده است.[۶]

ادامه نوشته

وَ يُمَنِّيهِ التَّوْبَةَ لِيُسَوِّفَهَا به تأخیر انداختن توبه از سوی شیطان

آیت الله العظمی جوادی آملی:

«شیطان برای آنکه انسان را به انجام دادن گناه تحریک کند، افزون بر آنکه گناهان را برای او تزیین می‌کند، در صورتی که وی گناه بودن آن کار را بفهمد به او وعده توبه می‌دهد؛ یعنی پس از آنکه انسان را به گناه آلوده کرد، برای آنکه انسان از تاریکی گناه نجات نیابد، با امروز و فردا کردن، انسان را همواره در آرزوی توبه قرار می‌دهد تا آن را به تأخیر اندازد «وَ يُمَنِّيهِ التَّوْبَةَ لِيُسَوِّفَهَا» و تا هنگام مرگ از توبه غافل شود.»

سَلُونِی قَبْلَ‏ أَنْ‏ تَفْقِدُونِی (تحریر نهج البلاغه) ج۴، ص۲۹۷

شهید علی محمد مدی «ولاء» علی طریق القدس حزب الله

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً - صَدَقَ الله العَليّ العَظِيم.

شهید علی محمد مدی «ولاء» علی طریق القدس حزب الله

مقاومت اسلامی با سربلندی و افتخار شهادت علی محمد مدی «ولاء» اهل شهر میدون از توابع بقاع در راه بیت المقدس را اعلام می کند.

نگاهی به زندگی سردار اسلام شهید اسدالله اسعدی

نگاهی به زندگی سردار اسلام شهید اسدالله اسعدی

نگاهی به زندگی سردار اسلام شهید اسدالله اسعدی

🔹شهید اسدالله اسعدی با آغاز جنگ تحمیلی به صورت مرتب و مستمر به جبهه اعزام می‌شد و در عملیات‌های بسیاری شرکت کرد. در سال های ۶۱ و ۶۲ در سپاه بجنورد و حوزه فرماندهی مشغول به کار شد، هم جانشین فرمانده بود و هم کار دفترداری می‌کرد. رابطه‌اش با خانواده، دوستان، اقوام و همکاران بسیار حسنه و از روی مهر و محبت بود. وی در جبهه جانشین دوم گردان یدالله بود.

🔹در قسمتی از وصایای شهید اسدالله اسعدی آمده است: «اى پدر مهربان و مادر عزیزم که آرزو داشتى من از جبهه با پیروزى کامل برگردم و مرا داماد کنى غافل از آنکه من اینجا به معشوق خود رسیده‌ام و شما را هم دعوت مى‌کنم به این مجلس شادى واقعا که همچون مجلسها کم بوجود مى‌آید. امیدوارم که مرا ببخشید که از شما جدا شدم چون معشوقم را بیشتر دوست داشتم و همه دوست دارند ولى هر کس هر کس به آن معشوق نمى‌رسد امیدوارم که شما هم به این معشوق برسید، ان شاء الله.»

🔹اى پدر جان، آن پولهایى که قرض الحسنه از بچه‌ها گرفته‌ام با عرض ادب تقدیم‌شان کن و از جاى من تشکر کنند.

Social Justice in Islam

Social Justice in Islam

What is just? What is unjust? These questions are the basis for political and legal thought. The laws laid down by governments ought to be just, and they ought to be administered fairly

ادامه نوشته

Doctrine of the Imamate

Doctrine of the Imamate

The word imām literally means “leader” or “guide,” and in its specifically Shīʿite meaning it signifies him who is ordained by God to continue Divine Guidance after prophecy has come to an end

ادامه نوشته

Eschatology Ma'ad

Eschatology Ma'ad

"The ‘Last Day’ is a basic article of Islamic faith, along with ‘God, His angels, His books, and His messengers’. (Quran 4: 136 cf. 2: 177)

ادامه نوشته

Prophethood

Prophethood

The starting point of Islam is the belief in the oneness of Allah (tawhid). The second is that God has not left man without any guidance for the conduct of his life

ادامه نوشته

الْمُؤْمِنُ بِشْرُهُ فِی وَجْهِهِ وَ حُزْنُهُ فِی قَلْبِهِ (شادی مؤمن در صورت او نمایان است)

قَالَ [علیه السلام] فِی صِفَةِ الْمُؤْمِنِ الْمُؤْمِنُ بِشْرُهُ فِی وَجْهِهِ وَ حُزْنُهُ فِی قَلْبِهِ أَوْسَعُ شَیْ‏ءٍ صَدْراً وَ أَذَلُّ شَیْ‏ءٍ نَفْساً یَکْرَهُ الرِّفْعَةَ وَ یَشْنَأُ السُّمْعَةَ طَوِیلٌ غَمُّهُ بَعِیدٌ هَمُّهُ کَثِیرٌ صَمْتُهُ مَشْغُولٌ وَقْتُهُ شَکُورٌ صَبُورٌ مَغْمُورٌ بِفِکْرَتِهِ ضَنِینٌ بِخَلَّتِهِ سَهْلُ الْخَلِیقَةِ لَیِّنُ الْعَرِیکَةِ نَفْسُهُ أَصْلَبُ مِنَ الصَّلْدِ وَ هُوَ أَذَلُّ مِنَ الْعَبْدِ.

نهج البلاغه، حکمت 333

حضرت امیرالمومنین علیه السلام:

شادی مؤمن در چهره او، و اندوه وی در دلش پنهان است، سینه اش از هر چیزی فراخ‌تر، و نفس او از هر چیزی خوارتر است.

برتری جویی را زشت، و ریاکاری را دشمن می‌شمارد، اندوه او طولانی، و همت او بلند است.

سکوتش فراوان، و وقت او با کار گرفته است، شکر گزار و شکیبا و ژرف اندیش است.

از کسی در خواست ندارد و نرم خو و فروتن است، نفس او از سنگ خارا سخت‌تر اما در دینداری از بنده خوارتر است.

چای قند پهلو کنار وسائل آماده سازی شخم مزرعه ها در اراضی اشغالی

چای قند پهلو در کنار وسائل شُخم اراضی اشغالی

چای قند پهلو کنار وسائل آماده سازی شخم مزرعه ها در اراضی اشغالی

الْمُؤْمِنُ بِشْرُهُ فِی وَجْهِهِ وَ حُزْنُهُ فِی قَلْبِه

خطبه 103 نهج البلاغه - اهمیت خودشناسی

وَ کَفَى بِالْمَرءِ جَهْلا أَلاَّ يَعْرِفَ قَدْرَهُ.

و براى نادانى انسان همين بس که قدر و منزلت خود را نشناسد.

منظور آن است که انسان موجودى است با ارزش، داراى استعدادهاى والاست؛ نبايد گوهر گرانبهاى وجود خود را ارزان بفروشد و سرمايه هاى بزرگ خداداد را از دست دهد.

خطبه 103 نهج البلاغه

وإذا قيل لهم لَا تُفْسِدوا في الأرْض قالُوا إِنَما نحن مُصْلحون - تفسیر آیه 11 سوره بقره

وإذا قيل لهم لَا تُفْسِدوا في الأرْض قالُوا إِنَما نحن مُصْلحون - تفسیر آیه 11 سوره بقره

و چون به آنان گفته شود: «در زمين فساد مكنيد»، مى‌گويند: «ما خود اصلاحگريم».

When they are told, ‘Do not cause corruption on the earth, they say, We are only reformers


سپس به ویژگیهای آنها اشاره می‌کند که نخستین آنها داعیه اصلاح طلبی است در حالی که مفسد واقعی همانها هستند: «هنگامی که به آنها گفته شود در روی زمین فساد نکنید می‌گویند: ما فقط اصلاح‌کننده‌ایم»! (وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ لا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ قالُوا إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ). ما برنامه‌ای جز اصلاح در تمام زندگی خود نداشته‌ایم و نداریم!

شهید مدافع حرم حسن قاسمی دانا

شهید مدافع حرم حسن قاسمی دانا

The Defender of the Sanctuary Martyr Hassan Qasemi Dana

شهید مدافع حرم؛ حسن قاسمی دانا، روز دوم شهریور ۱۳۶۳ در مشهد دیده به جهان گشود.

شهید مدافع حرم حسن قاسمی دانا

او دومین پسر خانواده بود و به‌ غیر از خودش ۳ برادر دیگر هم داشت. پس از اخذ دیپلم در دانشگاه حقوق شهرستان «بردسکن» قبول شد، اما به آن‌جا نرفت و در نانوایی پدر مشغول به کار شد.

او از روحیه نظامی‌گری برخوردار بود و به رزم علاقه داشت که این خصوصیت، از او یک بسیجی فعال ساخته بود که همیشه در رزمایش‌های عمومی، داوطلبانه حضور داشت.

حسن به حضرات معصومین علیه السلام ارادت ویژه‌ای داشت و این دوستی به گونه‌ای بود که دو ماه محرم و صفر را عزاداری می‌کرد و لباس مشکی از تنش خارج نمی‌شد. او همیشه به شهادت فکر می‌کرد و دل‌نوشته‌های زیادی از او برجای مانده که از خدا مرگ باعزت و جان‌دادن برای ائمه (ع) را خواهان است.

دوره سربازی‌اش را در زاهدان گذراند. با آغاز جنگ در حرم معصومین (س)، دوباره لباس رزم پوشید و در فرودین ٩٣ به طور داوطلبانه به سوریه رفت.

در همان مدت کوتاه ۲۲ روزی که در آنجا بود، در عملیات‌های زیادی شرکت کرد و لیاقت‌های بی‌شماری را از خود نشان داد. اما طولی نکشید که در ۲۵ فروردین ۱۳۹۳ در عملیات امام رضا (ع) بر اثر اصابت چند گلوله به شهادت رسید. پیکر پاکش همزمان با سالروز وفات حضرت زینب (س) در مشهد تشییع و در خواجه ربیع به خاک سپرده شد.

دانلود سخنرانی کامل رهبر انقلاب نمایشگاه هوافضای سپاه پاسداران 28 آبان 1402

دانلود سخنرانی کامل بیانات صبح امروز رهبر انقلاب پس از بازدید از نمایشگاه دستاوردهای نیروی هوافضای سپاه پاسداران. ۱۴۰۲/۸/۲۸

دانلود فایل با لینک مستقیم

از ظاهرسازی دوری کنیم - نامه 26 نهج البلاغه

از ظاهرسازی دوری کنیم

حضرت امیرالمومنین علیه السلام فردی به نام مخنف بن سلیم ازدی را برای جمع آوری زکات به برخی مناطق اعزام فرمود و نامه ای به دست ایشان داد که نکات بسیار مهمی را در آن نامه بیان فرموده اند.

از جمله توصیه هایی که به ایشان نوشتند این است:

او را به تقواى الهى سفارش می کنم و دستور می دهم در امور پنهانى و كارهاى مخفى گناه نکند، آنجا كه احدى جز خدا شاهد و كسى غير او وكيل نيست.

و او را فرمان مى‏دهم به اینكه به گونه ای نباشد که در مقابل مردم، به اطاعت خدا اقدام کند ولی دور از چشم مردم معصیت خدا را مرتکب شود

كسى كه پنهان و آشكارش و گفتار و كردارش دو گونه نيست، امانت را ادا كرده، و عبادت خالصانه به جا آورده.

أمَرَهُ بِتَقْوَى اللَّهِ فِي سَرَائِرِ أَمْرِهِ وَ خَفِيَّاتِ عَمَلِهِ حَيْثُ لَا شَهِيدَ غَيْرُهُ وَ لَا وَكِيلَ دُونَهُ و أَمَرَهُ أَلَّا يَعْمَلَ بِشَيْ‏ءٍ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ فِيمَا ظَهَرَ فَيُخَالِفَ إِلَى غَيْرِهِ فِيمَا أَسَرَّ وَ مَنْ لَمْ يَخْتَلِفْ سِرُّهُ وَ عَلَانِيَتُهُ وَ فِعْلُهُ وَ مَقَالَتُهُ فَقَدْ أَدَّى الْأَمَانَةَ وَ أَخْلَصَ الْعِبَادَة

کاش همه ما اینگونه باشیم❗️

نامه 26 نهج البلاغه

تفسیر آیه 128 سوره توبه - برگزیده تفسیر نمونه

تفسیر آیه 128 سوره توبه - برگزیده تفسیر نمونه

لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ

قطعاً، براى شما پيامبرى از خودتان آمد كه بر او دشوار است شما در رنج بيفتيد، به [هدايت‌] شما حريص، و نسبت به مؤمنان، دلسوز مهربان است.

There has certainly come to you an apostle from among yourselves. Grievous to him is your distress; he has deep concern for you, and is most kind and merciful to the faithful

ادامه نوشته

انَّ الَّذينَ يُحادّونَ اللَّهَ ورَسولَهُ كُبِتوا كَما كُبِتَ الَّذينَ مِن قَبلِهِم

انَّ الَّذينَ يُحادّونَ اللَّهَ ورَسولَهُ كُبِتوا كَما كُبِتَ الَّذينَ مِن قَبلِهِم

انَّ الَّذينَ يُحادّونَ اللَّهَ ورَسولَهُ كُبِتوا كَما كُبِتَ الَّذينَ مِن قَبلِهِم

וזה מתחיל

וזה מתחיל

וזה מתחיל

چگونه آدم خوبی باشیم؟ نامه 31 نهج البلاغه

چگونه فرد خوبی باشیم

امام علی علیه السلام می فرماید:

خود را به خوبان نزدیک کن تا از آنها شوی

و خود را از بدان دور کن تا از جرگه بدها جدا شوی.

شاید نزدیک شدن و دور شدن را به معنای ظاهری حمل کنیم

اما چه بسا منظور حضرت این باشد که

هر صفاتی که خوبان دارند تو نیز سعی کن در خود ایجاد کنی

و هر ویژگی که بد ها دارند سعی کن از خودت دور کنی

در این صورت است که به خوبان نزدیک شده و از بدها دور می شوی

قارِنْ أَهْلَ الْخَيْرِ تَكُنْ مِنْهُمْ وَ بَايِنْ أَهْلَ الشَّرِّ تَبِن عَنْهُم

نهج البلاغه نامه 31

آثار اعتقاد به روز قیامت خطبه 41 - وَ مَا يَغْدِرُ مَنْ عَلِمَ کَيْفَ الْمَرْجِعُ

وَ مَا يَغْدِرُ مَنْ عَلِمَ کَيْفَ الْمَرْجِعُ

آنکه از بازگشت خود به قیامت آگاه باشد، خیانت و نیرنگ ندارد.

خطبه 41 نهج البلاغه

توصیه امام علی علیه السلام به دوری از گناه - نهج البلاغه حکمت 324

حضرت امير المؤمنين عليه السلام می فرماید:

اِتَّقُوا مَعاصِيَ اللهِ فِی الخَلَواتِ فَإنَّ الشّاهِدَ هُوَ الحاكِمُ؛

از گناهان پنهانى بپرهيزيد كه آن كه شاهد است، همو داور است.

نهج البلاغه حکمت 324


ما هم چون یوسف (ع) فکر کنیم

زمانی که زلیخا، حضرت یوسف (ع) را طلبید و درها را به روی او بست و ایشان را به گناه دعوت نمود،

با تعجب به اطرافش نگاه کرد و پارچه ای را روی بتی که در گوشه اتاق بود انداخت؛

یوسف (ع) فرمود: چه کردی؟ گفت: از این بت حیا می کنم، صورت بت خود را پوشاندم که من و تو را در حال گناه نبیند.

یوسف (ع) فرمود: تو چشمان خدایت را با پارچه ای پوشاندی

ولی من چگونه چشمان خدایم را بپوشانم در حالی که مرا می بیند و به آشکار و نهانم داناست.

آری!

🔹 از نافرمانی دادار سبحان

🔸 بپرهیزید هم در حال پنهان

🔹 کسی که شاهد است و هرچه بیند

🔸 به حکم داوری هم او نشیند

فَوَاللهِ لَوْ حَنَنْتُمْ حَنِینَ الْوُلَّهِ الْعِجَالِ - نهج البلاغه خطبه 52

حضرت امیر المومنین علیه السلام فرمودند:

فَوَاللهِ لَوْ حَنَنْتُمْ حَنِینَ الْوُلَّهِ الْعِجَالِ وَدَعَوْتُمْ بِهَدِیلِ الْحَمَامِ وَجَأَرْتُمْ جُؤَارَ مُتَبَتِّلِی الرُّهْبَانِ وَ خَرَجْتُمْ إِلَى اللهِ مِنَ الاَْمْوَالِ وَالاَْوْلاَدِ الْتِمَاسَ الْقُرْبَةِ إِلَیْهِ فِی ارْتِفَاعِ دَرَجَة عِنْدَهُ أَو غُفْرَانِ سَیِّئَة أَحْصَتْهَا کُتُبُهُ وَ حَفِظَتْهَا رُسُلُهُ لَکَانَ قَلِیلا فَیَما أَرْجُو لَکُم مِنْ ثَوَابِهِ وَ أَخَافُ عَلَیْکُمْ مِنْ عِقَابِهِ.

به خدا سوگند! اگر همانند شترانى که بچه هاى خود را از دست داده اند، ناله سر دهيد و همچون کبوتران نوحه گرى کنيد و بمانند راهبان تارک دنيا، زارى نماييد و دست از اموال و فرزندان بکشيد تا به قرب الهى و مقامات بالاى نزد او و آمرزش گناهانى که کاتبان الهى آن را ثبت کرده اند و رسولان او آن را نگهدارى مى کنند دست يابيد، (همه اينها) در برابر ثوابى که من براى شما انتظار دارم و عقوبتى که از آن بر شما بيمناکم بسيار کم و ناچيز است.

نهج البلاغه بخشی از خطبه 52

نهج البلاغه خطبه 55 - تأخیر جنگ با شامیان - أمَّا قَوْلُکُمْ: أَکُلَّ ذلِکَ کَرَاهِیَةَ الْمَوْتِ

حضرت امیرالمومنین علی السلام درباره تأخیر جنگ با شامیان فرمودند:

أمَّا قَوْلُکُمْ: أَکُلَّ ذلِکَ کَرَاهِیَةَ الْمَوْتِ؟ فَوَاللهِ مَا أُبَالِی، دَخَلْتُ إِلَى الْمَوْتِ أَوْ خَرَجَ الْمَوْتَ إِلَیَّ. وَ أَمَّا قَوْلُکُمْ شَکّاً فی أَهْلِ الشَّامِ! فَوَاللهِ مَا دَفَعْتُ الْحَرْبَ یَوْماً إِلاَّ وَ أَنَا أَطْمَعُ أَنْ تَلْحَقَ بِی طَائِفَةٌ فَتَهْتَدِیَ بِی، وَ تَعْشُوَ إِلى ضَوْئِی، وَ ذلِکَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَقْتُلَهَا عَلَى ضَلالِهَا وَ إِنْ کَانَتْ تَبُوءُ بِآثَامِهَا

اما اين که مى گوييد: «تأخير در جنگ به خاطر ناخشنودى از مرگ است» به خدا سوگند باک ندارم از اين که من به سوى مرگ بروم يا مرگ به سوى من آيد.

و اما اين که مى گوييد: «تأخير در جنگ به سبب اين است که من در مبارزه با شاميان ترديد دارم» به خدا سوگند (اين تصوّر باطل و خيال خامى است) من اگر هر روز جنگ را به تأخير مى اندازم به خاطر آن است که اميدوارم گروهى از آنان به ما بپيوندند و هدايت شوند و در لابه لاى تاريکى ها پرتوى از نور مرا ببينند و به سوى من آيند. و اين براى من بهتر است از کشتن آنها در حالى که گمراهند، هر چند در اين صورت نيز گرفتار گناهان خويشتن مى شوند (و من مسؤول بدبختى آنها نيستم).

نهج البلاغه خطبه 55

دنیای آینده دنیای فلسطین خواهد بود

دنیای آینده، دنیای فلسطین خواهد بود

دنیای آینده دنیای فلسطین خواهد بود

تأکید شدید امیرالمؤمنین بر نماز خواندن - نهج البلاغه خطبه 199

حضرت امام على عليه السلام:

تَعاهَدوا اَمْرَ الصَّلاةِ وَ حافِظوا عَلَيهَا وَ اسْتَـكْثِرُوا مِنْها وَ تَقَرَّبُوا بِها، فَاِنَّها كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنينَ كِتابا مَوْقوتا، اَ لا تَسْمَعونَ اِلى جَوابِ اَهْلِ النّارِ حينَ سُئِلُوا «ما سَلَـكَـكُمْ فى سَقَرَ * قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلّينَ»؟!

امام على عليه السلام:

مراقب نماز باشيد و آن را پاس بداريد و بسيار به جاى آوريد و به وسيله آن به خدا تقرّب جوييد؛ زيرا نماز در وقت هايى تعيين شده، بر مؤمنانْ واجب شده است. آيا پاسخ دوزخيان را نمى شنويد كه وقتى از آنها پرسيده مى شود: «چه چيز شما را به دوزخ وارد ساخت؟» مى گويند: «ما از نمازگزاران نبوديم»؟!

نهج البلاغه خطبه 199

شرح فیض الاسلام حکمت 9 إِذَا أَقبَلَتِ الدّنیَا عَلَی أَحَدٍ أَعَارَتهُ مَحَاسِنَ غَیرِهِ

قال علیه السلام:

إِذَا أَقبَلَتِ الدّنیَا عَلَی أَحَدٍ أَعَارَتهُ مَحَاسِنَ غَیرِهِ وَ إِذَا أَدبَرَت عَنهُ سَلَبَتهُ مَحَاسِنَ نَفسِهِ.

امام علیه السلام (در نکوهش دنیا) فرموده است:

هر گاه دنیا به گروهی رو آورد نیکوئیهای دیگران را به ایشان به عاریه (نسبت) دهد، و هر گاه از آنها پشت گرداند نیکوئیهاشان را از آنان می گیرد (چون کسی توانگر شود و به جائی برسد دنیاپرستان نیکوئیها به او بندند، و اگر ناتوان و بینوا گردد کمالاتش را هم از یاد می برند).

شرح حکمت 9. حکمت های نهج البلاغه، ص14 فیض الاسلام

شَتَّانَ مَا بَيْنَ عَمَلَيْنِ عَمَلٍ تَذْهَبُ لَذَّتُهُ درس اخلاق آیت الله جوادی آملی

انسان باید حق مدار و حق محور باشد / روز قیامت روز حساب است نه روز عمل / دنیای کنونی مبتلا به فراموشی است و لذا جریان غزه، بشریت را تکان نمی دهد

پایگاه اطلاع رسانی اسراء: جلسه درس اخلاق هفتگی آیت الله العظمی جوادی آملی این هفته پنج شنبه هجدهم آبان 1402 در محل مسجد اعظم قم به صورت حضوری و با حضور اقشار مختلف مردم برگزار گردید.

آیت الله العظمی جوادی آملی در این جلسه بیان داشتند: کلمه حکیمانه و نورانی نهج البلاغه جمله 121 این است: «قال علیه السلام: شَتَّانَ مَا بَيْنَ عَمَلَيْنِ عَمَلٍ تَذْهَبُ لَذَّتُهُ وَ تَبْقَى تَبِعَتُهُ وَ عَمَلٍ تَذْهَبُ مَئُونَتُهُ وَ يَبْقَى أَجْرُهُ‏»؛ فرمود برخی از عمل ها لذتش زودگذر است ولی تبعات تلخ او ماندنی است و برخی از اعمال اند که رنجشان زودگذر است ولی گنجشان و آثارشان می ماند...

ادامه نوشته

حکمت 126 اثبات وجود قیامت و عَجِبْتُ لِمَنْ أَنْكَرَ النَّشْأَةَ الْأُخرى و هو يَرى النَّشْأَ الأولى

وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَنْكَرَ النَّشْأَةَ الْأُخْرَى وَ هُوَ يَرَى النَّشْأَةَ الْأُولَى

و تعجب مى کنم از کسى که جهان دیگر را انکار مى کند در حالى که این جهان را مى بیند.

در این دنیا صحنه هاى معاد و زندگى پس از مرگ پیوسته دیده مى شود؛

درختان در فصل زمستان مى میرند یا حالتى شبیه به مرگ دارند، هنگامى که باد بهارى مى وزد و قطرات حیات بخش بارانِ بهار فرو مى افتد، تولد تازه اى پیدا مى کنند و آثار حیات همه جا نمایان مى شود.

بعد از شش ماه، فصل پاییز که شبیه خزان عمر است، فرا مى رسد و بار دیگر دوران مرگ، و سپس حیات تکرار مى شود.

این صحنه را بارها و بارها در عمر خود دیده ایم و بازگشت به زندگى پس از مرگ را آزموده ایم. پس چرا معاد را فراموش کرده ایم؟

حکمت 126