خداوند در آیه ۲۷۶ سوره بقره «ربا» را در مقابل «صدقه» قرار داده است. رباخوار پول بلاعوض میگیرد و انفاق کننده پول بلاعوض میدهد.
در این آیه خداوند تصریح میکند؛ در ربا برکتی نیست و برکت از ربا گرفته شده و آن را تباه میکند و بر صدقات میافزاید. رشد حقیقیِ دارایی به واسطه صدقه حاصل میشود، زیرا صدقه مایه خشنودی خداوند است و برکتِ دارایی نیز در اختیار و به اراده اوست.
در آیات بعدی همین سوره رها نکردن ربا در حکم جنگ با خدا و رسول خدا تلقی شده است.
در روایات نیز ربا به شدت نکوهش شده و از اعظم گناهان کبیره شناخته شده است.
يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ (۲۷۶)
خدا از [بركت] ربا مىكاهد، و بر صدقات مىافزايد، و خداوند هيچ ناسپاس گناهكارى را دوست نمىدارد.
منابع:
قرآن کریم و شرح منتخب آیات با تحقیق محمد فقیهی رضایی و همکاران، ص ۴۸.
تفسیر معاصرانه قرآن کریم، ج1، صص۴۷۸ و ۴۷۷.