آثار محبت در زندگی

قَالَ مولانا امیرالمؤمنین(علیه السلام): التَّوَدُّدُ الی النّاس، نِصْفُ الْعَقْلِ

«جلب محبت مردم، نيمى از عقل است»

نهج البلاغه، حکمت 142

منظور از «تودد» اين است كه كارهايى انجام دهد كه نشانه كمال محبت و دوستى باشد، در مشكلات به يارى آنها بشتابد و در برابر كارهاى ناروا به هنگام قدرت به جاى انتقام جويى عفو كند و با چهره گشاده با مردم روبه رو شود، در برابر آنها تواضع كند، سخنان آنها را بشنود و به آنها احترام بگذارد.

تودّد، آثار فراوانى دارد از جمله:

دوستان زيادى در سايه تودد براى انسان پيدا مى شوند، اگر اهل تجارت باشد مشتريان او فراوان مى گردند و اگر مدير تشكيلاتى باشد افرادى كه در زيرمجموعه او هستند به او عشق مى ورزند و وظايف خود را به خوبى انجام مى دهند، چنانچه فرمانده لشگرى باشد افراد لشگر او سر بر فرمان او خواهند بود، اگر عالم و روحانى باشد مردم به او اقتدا مى كنند و ارشادات و نصايحش را به گوش جان مى پذيرند و چنانچه پدر و بزرگ تر خانواده باشد همسر و فرزندان به او علاقه مند مى شوند و محيط خانواده محيطى مملوّ از محبت و آرامش و همكارى خواهد بود و همچنين افراد ديگر در محيط ها و پست هاى ديگر.

امام عسکری علیه السلام در یکی از مواعظش می فرماید: سه چیز باعث جلب محبت دیگران می شود:

1. ملاقات کردن دیگران با روی خوش

2. جا باز کردن برای دیگران در مجالس

3. ایشان را به بهترین نامشان خطاب کردن».

کافى، ج2، ص643، حدیث3