مدخل حدیثخوانی
نکاتی درباره جوامع حدیثی شیعه، جریانهای حدیثی شیعه، اخباریان، فیض کاشانی و کتاب الشافی
مشهد مقدس - مدرسه علمیه سعادت - فروردین 1404
کتاب «گنجینهی بیپایان»
بیانات حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای (مدّظلّهالعالی) در مورد نهجالبلاغه
حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای از دوران جوانی با کتاب شریف نهجالبلاغه انس داشته و از گذشته به شرح خطبهها، نامهها و حکمتهای آن در محافل مختلف خصوصاً در حضور جوانان طلبه و دانشجو پرداختهاند.
ایشان همواره بر اهمّیّت انس با این کتاب شریف و تعمیق و گسترش معارف آن در جامعه تأکید نمودهاند؛ تا آنجا که در خلال یکی از جلسات شرح نهجالبلاغه این گوهر ارزنده را به عنوان آییننامهی انقلاب اسلامی معرّفی نمودهاند.
کتاب «گنجینهی بیپایان» دربرگیرندهی ۶ گفتار از بیانات حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای میباشد، که به طور مشخّص به مسئلهی شناخت و بررسی جایگاه، اهمّیّت و ویژگیهای نهجالبلاغه پرداخته است.
ثبت سفارش:
https://shop.khameneibook.ir/product/گنجینه-بی-پایان
رد مقاله از سوی فصلنامه ها لزوما دلیل بر کیفیت پایین اثر نیست.
طبق تجربه، داوری مقالات در فصلنامه ها لزوما علمی و حرفه ای نیست؛ گاهی به دلایل واهی مقالات رد می شوند. و البته گاهی نیز به دقت مورد ارزیابی قرار می گیرند. شاید کفه رد بدون استدلال کافی و اقناع نویسنده اثر، سنگین تر باشد. دلیل؟ تجربه.
این موضوع به داور/ان مقاله بستگی زیادی دارد و نه لزوما به خود فصلنامه. داورانی معدود وقت مناسبی برای ارزیابی فنی اختصاص می دهند و داورانی دیگر به صورت کلی اثر را ارزیابی می کند و حتی ممکن است صرفا با بررسی مختصر ظاهر کار اعلام نظر کنند.
به تازگی یکی از دانشجویان در یک پیام نسبتا مفصل برایم نوشت: ... ما این مقاله رو برای نشریه ... ارسال کردیم، و تعداد منابع حدود ۴۰ مورد بود و تقریبا همه به زبان انگلیسی بودند، چون هیچکس به زبان فارسی مقالهای درباره آرا این مقاله ننوشته بود {در واقع منبع فارسی نبوده است که مورد ارجاع قرار گیرد}. با این حال، هفته پیش نتیجه داوری رو برای بنده ارسال کردند که مقاله رد شده و علتش کم بودن منابع، و علیالخصوص عدم استفاده از منابع فارسی است.... !!!
آیا چنین دلیلی برای رد یک مقاله، دلیل علمی محسوب می شود؟ اصلا و ابدا، ضمن اینکه استفاده از ۴۰ منبع خارجی برای یک مقاله، مطلوب محسوب می شود. بلکه موجب تعجب از شیوه داوری و حتی به نوعی وهن علمی فصلنامه مربوطه خواهد شد.
گرچه در صورت رد، ممکن است یک حس نامطلوب به نویسنده/گان منتقل شود، اما نویسنده/گان که به کیفیت کارشان آگاهند نباید رد را دلیل بر کیفیت نازل کار خود بدانند و می توانند با ارسال مقاله به فصلنامه های دیگر و ترمیم ضعف های احتمالی، نشر اثر را در جای دیگر دنبال کنند (اینکه می گوییم «ممکن است حس نامطلوب بگیرند»، بستگی به اعتماد به نفس پژوهشگر دارد؛ پژوهشگری که به کیفیت کار خود واقف است با ده ها بار رد شدن اثرش نیز، کار حرفه ای اش را دنبال می کند، ولی پژوهشگرانی که در ابتدای راه هستند، ممکن است دلسرد بشوند و اعتمادشان به کار مخدوش شود).
پیش آمده مقاله ای در یک نشریه درجه دو رد شده، ولی همان مقاله در یک نشریه درجه یک مورد قبول واقع شده است. پس ناامید نشوید. بدانید که نتیجه داوری مقالات از رویکرد و سلیقه داوران تاثیر زیادی می پذیرد.
در هر حال، انگیره تولید اثر علمی را در خود زنده نگه دارید و پژوهش کنید. از رد شدن ها نهراسید. بالاخره جایی یافته های علمی شما مجال عرضه خواهد یافت.
زیارت ائمه بقیع (ع)
چون خواستی این بزرگواران (امام حسن مجتبى و امام زینالعابدین و امام محمّد باقر و امام جعفر صادق) را زیارت کنی، باید آنچه در «آداب زیارت» ذکر شد بجا آوری؛ یعنی غسل و طهارت و پوشیدن جامههای پاک و پاکیزه و استعمال بوی خوش و اذن دخول و مانند اینها و نیز چنین بگو:
يَا مَوالِيَّ يَا أَبْناءَ رَسُولِ اللّٰهِ عَبْدُكُمْ وَابْنُ أَمَتِكُمْ، الذَّلِيلُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ، وَالْمُضْعَِفُ فِي عُلُوِّ قَدْرِكُمْ، وَالْمُعْتَرِفُ بِحَقِّكُمْ، جاءَكُمْ مُسْتَجِيراً بِكُمْ قاصِداً إِلَىٰ حَرَمِكُمْ، مُتَقَرِّباً إِلىٰ مَقامِكُمْ، مُتَوَسِّلاً إِلَى اللّٰهِ تَعالىٰ بِكُمْ، أَأَدْخُلُ يَا مَوَالِيَّ ؟ أَأَدْخُلُ يَا أَوْلِياءَ اللّٰهِ ؟ أَأَدْخُلُ يَا مَلائِكَةَ اللّٰهِ الْمُحْدِقِينَ بِهٰذَا الْحَرَمِ الْمُقِيمِينَ بِهَذَا الْمَشْهَدِ؟
ای سرپرستان من، ای فرزندان رسول خدا، بنده شما و فرزند کنیز شمایم که خوار در برابرتان هستم و فزاینده در والایی قدرتان و اعتراف کننده بهحق شما، به پیشگاهتان آمده، درحالیکه پناهنده به شما و رویکنندۀ حرم شما و تقرّبخواهان به سوی شماست، متوسّل به خدا است به وسیله شما، آیا وارد شوم ای سرپرستانم؟ آیا وارد شوم ای اولیای خدا؟ آیا وارد شوم ای فرشتگان خدا که در برگیرنده این حرم و مقیم در این زیارتگاهید؟
و پس از خاکساری و فروتنی و ملایمت وارد شو و پای راست را در ورودت مقدّم بدار و چنین بگو:
اللّٰهُ أَكْبَرُ كَبِيراً، وَالْحَمدُ لِلّٰهِ كَثِيراً، وَسُبْحانَ اللّٰهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً، وَالْحَمدُ لِلّٰهِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ الْماجِدِ الْأَحَدِ الْمُتَفَضِّلِ الْمَنّانِ الْمُتَطَوِّلِ الْحَنّانِ الَّذِي مَنَّ بِطَوْ لِهِ، وَسَهَّلَ زِيارَةَ سَادَاتِي بِإِحْسانِهِ، وَلَمْ يَجْعَلْنِي عَنْ زِيارَتِهِمْ مَمْنُوعاً، بَلْ تَطَوَّلَ وَمَنَحَ.
خدا بزرگتر است، بزرگتر از آنکه وصف شود، خدا را سپاس بسیار، در بامداد و شامگاه و سپاس خدای را خدای فرد و بینیاز و بزرگوار و یکتا محبت کننده و احسان دهنده، عطابخش و مهرورز، خدایی که به کرمش منّت نهاد و به احسانش زیارت سرورانم را آسان نمود و از زیارتشان محرومم نکرد، بلکه لطف و محبت و بخشش بیپایان و بیدریغ کرد.
پس نزدیک قبور مقدّسه ایشان برو و پشت به قبله و رو به قبر ایشان بگو:
السَّلامُ عَلَيْكُمْ أَئِمَّةَ الْهُدىٰ، السَّلامُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ التَّقْوىٰ، السَّلامُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا الْحُجَجُ عَلىٰ أَهْلِ الدُّنْيا، السَّلامُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا الْقُوَّامُ فِي الْبَرِيَّةِ بِالْقِسْطِ، السَّلامُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الصَّفْوَةِ، السَّلامُ عَلَيْكُمْ آلَ رَسُولِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ النَّجْوىٰ، أَشْهَدُ أَنَّكُمْ قَدْ بَلَّغْتُمْ وَنَصَحْتُمْ وَصَبَرْتُمْ فِي ذاتِ اللّٰهِ وَكُذِّبْتُمْ وَأُسِيءَ إِلَيْكُمْ فَغَفَرْتُمْ، وَأَشْهَدُ أَنَّكُمُ الْأَئِمَّةُ الرَّاشِدُونَ الْمُهْتَدُونَ، وَأَنَّ طاعَتَكُمْ مَفْرُوضَةٌ، وَأَنَّ قَوْلَكُمُ الصِّدْقُ، وَأَنَّكُمْ دَعَوْتُمْ فَلَمْ تُجَابُوا، وَأَمَرْتُمْ فَلَمْ تُطَاعُوا، وَأَنَّكُمْ دَعَائِمُ الدِّينِ وَأَرْكَانُ الْأَرْضِ؛
سلام بر شما ای پیشوایان هدایت، سلام بر شما ای اهل پرهیزکاری، سلام بر شما ای حجّتها بر اهل دنیا، سلام بر شما ای قیامکنندگان به عدالت در میان آفریدگان، سلام بر شما ای اهل برگزیدگی، سلام بر شما ای خاندان رسول خدا، سلام بر شما ای اهل راز، گواهی میدهم که دعوت حق را رساندید و خیرخواهی نمودید و در راه حق شکیبایی کردید و تکذیب شدید و نسبت به شما بدرفتاری شد، ولی شما گذشت کردید و گواهی میدهم که شما امامان هدایت و هدایت یافتهاید و طاعت شما واجب و گفتار شما راست و درست است، شما دعوت کردید، ولی پاسخداده نشدید و دستور دادید، ولی اطاعتتان نکردند، شما ستونهای دین و پایههای زمین هستید؛
لَمْ تَزالُوا بِعَيْنِ اللّٰهِ يَنْسَخُكُمْ مِنْ أَصْلابِ كُلِّ مُطَهَّرٍ، وَيَنْقُلُكُمْ مِنْ أَرْحامِ الْمُطَهَّراتِ، لَمْ تُدَنِّسْكُمُ الْجاهِلِيَّةُ الْجَهْلاءُ، وَلَمْ تَشْرَكْ فِيكُمْ فِتَنُ الْأَهْوَاءِ، طِبْتُمْ وَطَابَ مَنْبَتُكُمْ، مَنَّ بِكُمْ عَلَيْنا دَيَّانُ الدِّينِ فَجَعَلَكُمْ ﴿فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللّٰهُ أَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ﴾، وَجَعَلَ صَلاتَنا عَلَيْكُمْ رَحْمَةً لَنا وَكَفَّارَةً لِذُنُوبِنا إِذِ اخْتارَكُمُ اللّٰهُ لَنا وَطَيَّبَ خَلْقَنا بِمَا مَنَّ عَلَيْنا مِنْ وِلايَتِكُمْ وَكُنَّا عِنْدَهُ مُسَمِّينَ بِعِلْمِكُمْ، مُعْتَرِفِينَ بِتَصْدِيقِنا إِيَّاكُمْ، وَهٰذَا مَقامُ مَنْ أَسْرَفَ وَأَخْطَأَ وَاسْتَكانَ وَأَقَرَّ بِمَا جَنىٰ وَرَجَا بِمَقامِهِ الْخَلاصَ وَأَنْ يَسْتَنْقِذَهُ بِكُمْ مُسْتَنْقِذُ الْهَلْكىٰ مِنَ الرَّدىٰ، فَكُونُوا لِي شُفَعاءَ فَقَدْ وَفَدْتُ إِلَيْكُمْ إِذْ رَغِبَ عَنْكُمْ أَهْلُ الدُّنْيا وَاتَّخَذُوا آياتِ اللّٰهِ هُزُواً وَاسْتَكْبَرُوا عَنْها؛
همواره تحت توجّه خدا بودید که شما را از صلبهای هر انسان پاک بر میداشت و به رحمهای پاکیزه منتقلتان میکرد، جاهلیت سخت و سنگین شما را آلوده نکرد و فتنههای هوا در شما شرکت نجست، پاک بودید و جای روییدن شما پاک بود، جزادهنده روز جزا به وجود شما بر ما منّت نهاد، پس قرارتان داد «در خانههایی که خداوند اِذن داده [شأن و منزلت آنها] رفعت یابد، و نامش در آنها یاد شود» و درودمان را بر شما رحمت برای ما و جبران گناهانمان قرار داد، زیرا خدا شما را برای ما انتخاب کرد و آفرینش ما را به آنچه از ولایت شما بر ما منّت نهاد پاکیزه ساخت و ما در پیشگاه خدا از نامبردگان به دانش شما و اقرارکنندگان به تصدیقمان نسبت به شما بودیم، این است جایگاه کسی که زیادهروی کرد و دچار خطا شد و درمانده گشت و به آنچه جنایت کرد اقرار نمود و در این جایگاهش نجات خود را امید دارد و اینکه به وسیله شما از ورطۀ هلاکت رهانندۀ هلاک شدگان رهایش سازد، شما شفیعان من باشید، آنگاه که وارد بر شما شوم برای اینکه مردم دنیا از شما روگرداندند و آیات خدا را به مسخره گرفتند و از قبول آنها تکبّر کردند؛
در این جا سر بالا کن و بگو:
يَا مَنْ هُوَ قائِمٌ لَايَسْهُو، وَدائِمٌ لَايَلْهُو، وَمُحِيطٌ بِكُلِّ شَيْءٍ، لَكَ الْمَنُّ بِمَا وَفَّقْتَنِي، وَعَرَّفْتَنِي بِما أَقَمْتَنِي عَلَيْهِ إِذْ صَدَّ عَنْهُ عِبادُكَ وَجَهِلُوا مَعْرِفَتَهُ، وَاسْتَخَفُّوا بِحَقِّهِ، وَمَالُوا إِلىٰ سِواهُ، فَكانَتِ الْمِنَّةُ مِنْكَ عَلَيَّ مَعَ أَقْوامٍ خَصَصْتَهُمْ بِمَا خَصَصْتَنِي بِهِ، فَلَكَ الْحَمدُ إِذْ كُنْتُ عِنْدَكَ فِي مَقامِي هٰذَا مَذْكُوراً مَكْتُوباً فَلا تَحْرِمْنِي ما رَجَوْتُ، وَلَا تُخَيِّبْنِي فِيما دَعَوْتُ، بِحُرْمَةِ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ.
ای که او پابرجاست و غفلت نمیکند و پاینده است و سرگرم نمیشود و به همهچیز احاطه دارد، تو را بر من حقّ مهرورزی است به آنچه مرا موفّق کردی و شناساندی به من آنچه را بر آنم واداشتی، آنگاه که بندگانت از او بازداشتند و شناختش را نادان بودند و حقّش را سبک شمردند و به سوی غیر او میل نمودند، پس از سوی تو بر من مهرورزی بود، با اقوامی که اختصاص دادی آنها را به آنچه مرا به آن اختصاص دادی، پس تو را سپاس، به خاطر اینکه در این جایگاهم نزد تو یاد شده و ثبت شده بودم، از آنچه امید کردم مرا محروم مکن و در آنچه دعا کردم و خواندم ناامیدم مساز، به حرمت محمّد و خاندان پاکش و درود خدا بر محمّد و خاندان محمّد.
پس براى خود به هرچه که خواهى دعا کن.
شیخ طوسى (ره) در کتاب «تهذیب» فرموده: پس از آن هشت رکعت نماز زیارت بخوان، براى هر امامى دو رکعت.
و شیخ طوسى و سیّد ابن طاووس گفتهاند: چون خواستى ایشان را وداع کنى، بگو:
السَّلامُ عَلَيْكُمْ أَئِمَّةَ الْهُدىٰ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ، أَسْتَوْدِعُكُمُ اللّٰهَ، وَأَقْرَأُ عَلَيْكُمُ السَّلامَ، آمَنَّا بِاللّٰهِ وَبِالرَّسُولِ وَبِمَا جِئْتُمْ بِهِ وَدَلَلْتُمْ عَلَيْهِ، اللّٰهُمَّ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ.
سلام و رحمت و برکات خدا بر شما ای پیشوایان هدایت، شما را به خدا میسپارم و بر شما سلام میفرستم، به خدا و رسول و به آنچه شما آورید و بر آن راهنمایی کردید ایمان آوردیم. خدایا ما را با گواهان بنویس.
سپس بسیار دعا کن و از خداوند بخواه که دیگر بار تو را به زیارت ایشان برگرداند و زیارت آن بزرگواران آخرین زیارت تو نباشد.
غبارِ صحن تو بر درد جان دواست بقیع
خرابههای تو، باغِ بهشتِ ماست، بقیع
تو هم چو فاطمه در شهر خویش تنهایی
غریبی و، همه كس با تو آشناست، بقیع
به آن چهار امامی كه در بغل داری
برای ما حَرَمت مثل كربلاست بقیع
🏴 سالروز تخریب بقاع متبرکه بقیع توسط وهابیان جنایتکار، تسلیت باد🥀
در ستايش پیامبر(صلیاللهعلیهوسلم)
امیرالمومنین علیهالسلام فرمودند:
الْحَمْدُ للهِِ الَّذِی لاَ تُدْرِکُهُ الشَّوَاهِدُ، وَ لاَ تَحْوِیهِ الْمَشَاهِدُ، وَ لاَ تَرَاهُ النَّوَاظِرُ، وَ لاَ تَحْجُبُهُ السَّوَاتِرُ، الدَّالِّ عَلَى قِدَمِهِ بِحُدُوثِ خَلْقِهِ، وَ بِحُدُوثِ خَلْقِهِ عَلَى وَجُودِهِ، وَ بِاشْتِبَاهِهِمْ عَلَى أَنْ لاَ شَبَهَ لَهُ. الَّذِی صَدَقَ فِی مِیعَادِهِ، وَ ارْتَفَعَ عَنْ ظُلْمِ عِبَادِهِ، وَ قَامَ بِالْقِسْطِ فِی خَلْقِهِ، وَ عَدَلَ عَلَیْهِمْ فِی حُکْمِهِ. مُسْتَشْهِدٌ بِحُدُوثِ الاَْشْیَاءِ عَلَى أَزَلِیَّتِهِ، وَ بِمَا وَسَمَهَا بِهِ مِنَ الْعَجْزِ عَلَى قُدْرَتِهِ، وَ بِمَا اضْطَرَّهَا إِلَیْهِ مِنَ الْفَنَاءِ عَلَى دَوَامِهِ. وَاحِدٌ لاَ بِعَدَد، وَ دَائِمٌ لاَ بِأَمَد، وَ قَائِمٌ لاَ بِعَمَد. تَتَلَقَّاهُ الاَْذْهَانُ لاَ بَمُشَاعَرَة، وَ تَشْهَدُ لَهُ الْمَرَائِی لاَ بِمُحَاضَرَة. لَمْ تُحِطْ بِهِ الاَْوْهَامُ، بَلْ تَجَلَّى لَهَا بِهَا، وَ بِهَا امْتَنَعَ مِنْهَا، وَ إِلَیْهَا حَاکَمَهَا. لَیْسَ بِذِی کِبَر امْتَدَّتْ بِهِ النِّهَایَاتُ فَکَبَّرَتْهُ تَجْسِیماً، وَ لاَ بِذِی عِظَم تَنَاهَتْ بِهِ الْغَایَاتُ فَعَظَّمَتْهُ تَجْسِیداً ; بَلْ کَبُرَ شَأْناً، وَ عَظُمَ سُلْطَاناً.
ستايش مخصوص خداوندى است که حواس، وى را درک نمى کند، و مکانها او را در بر نمى گيرد، چشمها او را نمى بيند و پوششها وى را مستور نمى سازد، خداوندى که با حدوث مخلوقاتش، ازليت خود را آشکار ساخته و با پيدايش موجودات، وجود خود را نشان داده و با همانند بودن آفريده ها، عدم وجود مثل و مانندى را براى ذات پاکش اثبات کرده است. 🍃خداوندى که در وعده هايش صادق و برتر از آن است که به بندگانش ستم روا دارد. در ميان بندگان، قيام به قسط کرده و در داورى خود، عدالت را درباره به آنها به طور کامل رعايت مى کند.
حادث بودن اشيا را گواه بر ازليتش قرار داده و ناتوانى آنها را نشانه اى از قدرت خود، و فناى قهرى آنها را گواه بر دوام و ابديتش شمرده است.
او يگانه است. اما نه يگانه عددى بلکه مثل و مانندى ندارد، هميشگى است; ولى نه به اين معنا که زمان نامحدودى دارد او برتر از زمان است و برقرار است بى آن که نگهدارنده اى داشته باشد.
عقل ها او را در مى يابند ولى نه از طريق حواس، و چشمها او را مى بينند نه به صورت حضور جسمانى، انديشه ها هرگز به او احاطه پيدا نکرده، بلکه به وسيله انديشه بر آنها متجلّى شده است و با نيروى عقل، مسلّم گشته که کنه ذاتش را نتوان درک کرد و انديشه هاى ژرف، افکار سستى را که دعوى احاطه بر کنه ذاتش دارند، به محاکمه کشيده است.
او بزرگ است اما نه به اين معنا که حد و مرز جسمش طولانى است او با عظمت است; اما نه به اين معنا که ابعاد جسمانى فوق العاده بزرگى دارد، بلکه شأن و مقامش بزرگ و والاست و سلطه اش با عظمت!
نهجالبلاغه. خطبه184. بخش اول
دوره آموزشی پژوهشی «بررسی مقدماتی رویکردهای غیرمسلمانان به قرآن»
🔻سرفصلهای دوره:
1️⃣ رویکرد جدلی
2️⃣ رویکرد تاریخی انتقادی
3️⃣ رویکرد تجدیدنظرطلبانه
4️⃣ رویکرد تطبیقی
🎙ارائه دهنده:
جناب آقای دکتر وحید مهدویمهر
دانشآموخته دکتری الاهیات تطبیقی، دانشگاه پادربورن
⌛️مهلت ثبت نام:
تا چهارشنبه 20 فروردین 1404
✉️جهت ثبت نام به این آیدی در ایتا پیام دهید.
📍آدرس جهت شرکت به صورت حضوری(ویژه برادران):
قم، چهارراه شهدا، جنب سالن همایش های غدیر، پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن کریم، طبقه همکف، سالن جلسات.
شهید «محمد عابدینی زو» فرمانده گروهان قوت گردان محمّد رسول اللّه
يكى از همرزمان شهید محمد عابدینیزو میگويد: «بدون واهمه آرپى جى را برمیداشت و جلوى تانكهاى دشمن میرفت و آنها را هدف قرار میداد و سلامت بر میگشت و همه از اين وضع حيران بودند كه با چه شجاعتى جلو میرفت و چگونه سالم بر میگشت.»
شهید عابدینی زو فردى شب زنده دار بود و نماز شب میخواند، فروتنى و خضوع عجيبى داشت. يكى از شبهاى سرد زمستان از چادر بيرون میرفت و به دور از چادر به راز و نياز با خداوند در خلوت سرد شبانه میپرداخت.
🔹این شهید والامقام وظيفه شناس بود و اگر رزمندگان در اداى وظيفه كوتاهى میكردند گوشزد و به رزمندگان حفظ وحدت را يادآورى میکرد. در فراگيرى آموزشهاى رزمى تلاش زيادى داشت و میگفت: " هرچه براى فراگيرى آموزشها بيشتر عرق بريزيم، خون كمترى از ما ريخته میشود".
بَلْ لاَ تَقُلْ كُلَّ مَا تَعْلَمُ، فَإِنَّ اللّهَ فَرَضَ عَلَى جَوَارِحِكَ كُلِّهَا فَرَائِضَ يَحْتَجُّ بِهَا عَلَيْكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
بلكه همه آنچه را مى دانى نيز مگو زيرا خداوند بر تمام اعضاى انسان واجباتى قرار داده كه در قيامت از آن ها بازخواست مى كند.
زيرا اولاً بيان آنچه انسان مى داند گاه افشاى اسرار مؤمنين و گاه غيبت و عيب جويى ديگران است و گاه سبب اهانت و يا ايجاد اختلاف در ميان مردم و يا اشاعه فحشا و يا سبب اضطراب افكار عمومى مى شود و يا افراد كم استعدادى را به گمراهى مى افكند كه همه اين ها از مصاديق گناه است.منظور امام عليه السلام اين است: افرادى كه در صف متقين و نيكوكاران قرار دارند از آينده خود در امان نباشند زيرا هر زمان ممكن است لغزشى براى آن ها پيدا شود و از مسير حق منحرف گردند و گرفتار عذاب الهى شوند.دليل آن هم روشن است. چون بدترين افراد ممكن است روزى متنبه شوند و در مقام توبه و انابه برآيند و مشمول رحمت الهى گردند
حکمت 377
راهنمای آزمون ارشد و دکتری رشته علوم قرآن و حدیث+مطالب آموزنده قرآنی و حدیثی+علایق شخصی