ماریا تیموچکو (Maria Tymoczko) یکی از نظریه‌پردازان برجسته حوزه مطالعات ترجمه است که رویکردش بیشتر به Translation Studies و به‌ویژه دیدگاه‌های چندفرهنگی و پساکولونیالی نزدیک است.

نظر ماریا تیموچکو (Maria Tymoczko) درباره معنای ترجمه

خلاصه دیدگاه:

1. ترجمه یک «دسته‌بندی ثابت و بسته» نیست

تیموچکو معتقد است که ترجمه یک مفهوم باز (open concept) است، نه یک تعریف بسته و محدود.

به‌جای جستجوی یک تعریف جهانی و ثابت برای ترجمه، باید آن را در زمینه فرهنگی، تاریخی و ایدئولوژیک بررسی کرد.

2. بُعد فرهنگی و قدرت در ترجمه

او در آثارش، به‌خصوص در کتاب Enlarging Translation, Empowering Translators (2007)، تأکید می‌کند که ترجمه همیشه در چارچوب روابط قدرت، سیاست، ایدئولوژی و فرهنگ انجام می‌شود.

ترجمه را تنها یک عمل زبانی نمی‌داند، بلکه یک کنش فرهنگی و سیاسی هم هست.

3. ترجمه به‌عنوان بازنویسی (Rewriting)

تحت تأثیر آندره لِفِور (André Lefevere) و نظریه بازنویسی، تیموچکو معتقد است که هر ترجمه در واقع نوعی بازآفرینی است، چون مترجم ناگزیر است در انتخاب واژگان، سبک، حذف یا اضافه‌کردن اطلاعات، اثر را بازنویسی کند.

4. نقد معیار «برابری مطلق»

او به این ایده که ترجمه باید همیشه کاملاً معادل متن اصلی باشد، انتقاد دارد.

از نظرش، معادل‌سازی کامل غیرممکن است چون هر زبان و فرهنگ، نظام معنایی خاص خودش را دارد.

* جمع‌بندی:

از نگاه تیموچکو، ترجمه یک فعالیت فرهنگی-اجتماعی و سیاسی است که تعریف بسته ندارد، همیشه بخشی از متن و معنا را تغییر می‌دهد و تحت تأثیر ایدئولوژی و قدرت است.