مبحث نسبت در زبان عربی (مبادی العربیه 4)
اسم منسوب:
اسم منسوب اسمی است که بر نسبت دادن اسمی به اسم دیگر دلالت می کند، مانند: نسیمُ ربیعیٌّ: نسیم بهاری (ربیعیٌّ: اسم منسوب است که «نسیم» را به «ربیع» نسبت داده ایم)
ساختن اسم منسوب:
برای ساختن اسم منسوب، یاء مشدّد (یاء نسبت) را به اسم می افزاییم و حرف قبل از یاء را مکسور می کنیم:
قواعد اسم منسوب مبادي العربيه جلد 4
نسبت عبارت است از افزودن يائي مشدّد به آخر اسم، تا چيزي به آن اسم منسوب گردد. مانند: "لُبنان+يّ = لُبنانيٌّ، شيرازيٌّ، كُوفيٌّ، بَصْريٌّ، مَدَنِيٌّ ...".
به اسمي كه ياء مشدد به آن پيوسته است، "مَنْسوب" گويند.
- اسمهای زیراز ياء نسبت، بي نيازند.
1- اسم هايي كه بر وزن، "فاعِل و فَعِل" چنانچه به معني "صاحِب” (دارنده ،دارا) باشند. مانند: "لابِن، طاعِم و كاسٍ" و "طَعِم، لَبِس و عَمِل" يعني داراي لَبَن، طَعام، كِسوه، لباس
2- اسمهایی بر وزن "فَعّال" كه به حرفه و شغل دلالت كنند. مانند: "بَزّاز، عَطّار، خَبّاز، صَبّاغ و خَيّاط". (بايد توجه داشت كه اين قالب هاي جايگزين نسبت، قياسي نيستند.)
راهنمای آزمون ارشد و دکتری رشته علوم قرآن و حدیث+مطالب آموزنده قرآنی و حدیثی+علایق شخصی