«خیر در وحدت است و شرّ در تشتّت»

از عوامل مهم پایداری جامعه، اتحاد و انسجام افراد است و در مقابل آن، اختلاف و تفرقه به تزلزل و فشل و فروپاشی جامعه خواهد انجامید، از همین رو خداوند متعالی، مسلمانان را به حفظ اتحاد دعوت: «فَاتَّقُوا اللهَ وأصلِحوا ذاتَ بَینِکُم وأطیعُوا اللهَ ورَسولَهُ إن کُنتُم مُؤمِنین» و از تنازع و اختلاف نهی می کند: «وأطیعوا اللهَ ورَسولَهُ ولاتَنَازَعُوا فَتَفشَلوا وتَذهَبَ ریحُکُم». حضرت علی بن ابی طالب (علیه السلام) در دعوت جامعه به اتحاد چنین فرمود: فإیّاکم و التلوّن فی دین الله! فإن جماعةً فیما تکرهون من الحقّ خیر من فرقة فیما تحبّون من الباطل و إنّ الله سبحانه لم یعط أحداً بفرقة خیراً ممّن مضی و لاممّن بقی. از این سخن ساطع چنین برمی آید که مقتضای سنّت الهی که در گذشته، حال و آینده جریان دارد این است که خیر در وحدت است و شرّ در تشتّت.

جامعه در قرآن ج۱۷ ص۲۴۲