علوم قرآن و حدیث

قـالَ النّبِيّ صلي الله عليه و آله: حُبّى و حُبُّ اَهْلِ بَيْتى نافِعٌ فى سَبْعَةِ مَواطِنَ اَهْوالُـهُنَّ عَظيـمَةٌ:

عِنْـدَ الوَفـاةِ

و فِى الْقـَبْـرِ

وَ عِنْدَالنُّشُورِ

وَ عِنْدَالِكتابِ

وَ عِنْدَ الحِسابِ

وَ عِنْدَ المـيزانِ

وَ عِنْدَ الصِّراطِ.

[امالى صدوق، ص 18]

رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود: محبّت من و محبّت اهل بيـت من در هـفت جا كـه هراس آنها بسيار بزرگ است، سودمند است:

۱ ـ هنگام مرگ،

۲ ـ در قــبر،

۳ ـ هنگام برانگيخته شدن،

۴ ـ هنگام دريافت نامه اعمال،

۵ ـ هنگام حسابرسى،

۶ ـ هنگام سنجش اعمال،

۷ ـ هنگام عبور از صراط.