علوم قرآن و حدیث

علامه امینی (رحمة الله علیه) اهتمام خاصی به قرآن و حدیث، به‌ ویژه نهج‌البلاغه داشت.

ایشان می­ فرمود: «هیچ آیه­ ای در قرآن کریم نیست که اول آن «یا أیُّهَاالَّذینَ آمَنُوا» باشد؛ مگر این­که علی­ بن ابی‌ طالب (علیه السلام) سردار مخاطبان آن آیه و امیر، شریف و اول ایشان است.»

علامه هر روز، وقتی برای خواندن قرآن و تأمل در آن معین کرده بود.

قرآن‌ خواندن وی چون نهج‌ البلاغه، همراه با یاد امام علی(علیه السلام) بود و هرگاه به «یا أیُّهَاالَّذینَ آمَنُوا» می­ رسید، بیش از پیش در آن دقیق می­ شد تا معنای آن را به‌ درستی دریابد و (هنگامی که محصل جوانی بود) گاه از پدر فاضل خود معنای آیه را می­ پرسید و پدر نیز با حوصلۀ تمام، آن را تفسیر می­‌کرد.

قرآن و نهج‌ البلاغه، دو کتاب گرانقدر برای این محصل جوان بود. گاه هنگام مطالعه این دو کتاب، می­ گریست و نم‌ نم اشک می­ ریخت. اشک بر گونه­ اش جاری می­ شد و چون دُری گرا‌ن‌ مایه در سینۀ وی نهان می­ گردید.

شیخ صدوق، اعتقادات، ص ۱۱۰.

غلامرضا نیشابوری، سرگذشت­های تلخ و شیرین قرآن، ج ۲، ص ۱۰۳.