علوم قرآن و حدیث

ای به همه ماسوی سيد و مـولا جواد نـام خـوشت بر لـب اهـل تـولا جـواد

هر که شود سائـلت پادشه عـالم است هر چه بگويم من از جود و عطايت کم است

ذرۀ نـا قــابـلــم مـهــر شـمــا در دلــم از دو جهان يا جواد عشق تو شد حاصلم

ای به رضا نور عين وی به سخا زيب و زين قـبـلـۀ دلها بود قـبـر تو در کـاظـمـين

بحر عـطا و کرم معـدن جـود و سخا ای پـسر فـاطـمه کن نگهـی سوی ما

دست تو وقت کـرم کار خـدا می‌کـند ذکر شـريـف جـواد درد دوا می‌کـنـد

زد به دل ما شرر سوز غمت يا جواد جان بفدای تو و عـمر کمت يا جـواد

با هـمۀ آنکـه ديـد از تو عـطـا و وفـا همسر نامهربان کُشت تو را از جفا

اي گـل بـاغ مُراد کشتۀ ظلـم و عـناد دست مرا هم بگير از کرمت يا جواد