علوم قرآن و حدیث

از امام باقر (سلام الله عليه) پرسيدند: مراد از طعام در آيه‌ "فلينظر الإنسان إلی طعامه" چيست؟ معنای ظاهری، آيه اين است كه هنگام غذا خوردن بايد توجّه كرد كه غذا مانده و مسموم و بدبو نباشد

آن امام همام (علیه السلام) معنای باطنی آيه و به تعبير ديگر مفهوم جامع همه‌ مصاديق را اين گونه بيان فرمودند:«علمه الّذى يأخذه ممّن يأخذه»[۱]؛ «علم غذای معنوی است و انسان بايد توجّه كند كه آن را از چه كسی می‌گیرد و حرف و حديث از كجا بر می‌خیزد».

نبايد گوشِ جان بر اثر شنيدن سخنان بدبو و مسموم كه ناشی از شبهه و شهوت است، آلوده شود.اگر نيروی شنوايی و بينايی درونی انسان حفظ شود، حق و باطل، صدق و كذب و حسن و قبح گزارش و گرايش با آن ها تشخيص داده مي شود؛ وگرنه انسان مشمول آيه‌ "صمٌّ بكمٌ عمي فهم لا يعقلون" مي گردد.

[۱]بحار الانوار ج۲ ص۹۶

شکوفایی عقل در پرتو نهضت حسینی ص۱۵۲