علوم قرآن و حدیث

"تیزبینی و تیزهوشی در رابطه با منادیان گزینه نظامی"

آیت الله العظمی جوادی آملی:

قرآن کریم اینکه فرمود: "خُذوا حِذرَكُم" ناظر به دشمن هاست، اینکه می فرماید: "فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الكُفرِ إِنَّهُم لا أَيمانَ لَهُم" ناظر به همین گروه محاربی اسـت کـه هر از چندگاه سخن از گزینه نظامی روی میز بودن می زند.

برهانی که قرآن کریم اقامه میکند، این نیست که آنها چون مسلمان نیستند و کافرند شما با اینها طرز دیگر رفتار کنید برهان مسئله این نیست که آنها کافرند؛ چون با کافر می شود کنار آمد؛ ولی با مستکبر نمی شود کنار آمد.

برهان قرآن کریم این نیست که «فَقَاتِلُوا اَئِمَّةَ الكُفْرِ إِنَّهُم لا إِيمانَ لَهُم، چون ایمان ندارند و کافرند، بلکه برهان قرآن کریم این است"إِنَّهُم لا أَيمانَ لهم"، أَيمان جمع یمین است؛

یعنی اینها سوگند شناس نیستند، امضا شناس نیستند، کنوانسیون شناس نیستند، میثاق بین الملل شناس نیستند، تعهد متقابل شناس نیستند، قطعنامه شناس نیستند، با این گروه نمیشود زندگی کرد این ها به هیچ تعهدی از تعهدات خود پایبند نیستند،چندین قطعنامه علیه اسرائیل صادر شد؛ ولی اینها عمل نکردند و چندین قطعنامه در زمان دفاع مقدس صادر شد؛ ولی این ها عمل نکردند.

در بخشی از سخنان نورانی امیربیان علی ابن ابی طالب (سلام الله علیه) دارد که فلان شخص اگر بیعت کند، به بیعت او، به امضای او، به تعهد او هیچ اعتباری نیست:" إِنَّهَا كَفٌّ يَهُودِيَّةٌ "دستش، دست یهودی است؛یعنی اگر با دست راست بیعت کند،با دست چپ نقض می‌کند، با دست بیعت کند با پا نقض می‌کند، با چشم تعهد کند با گوش نقض می‌کند.او چنین کسی است.

سروش هدایت ج۸ ص۱۴۲،۱۴۳