🔴 خون، روی سنگفرش‌های دانشکده فنی…

خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم ۱۶ آذر فقط یک مناسبت تقویمی است؛ اما قصه ۱۶ آذر، قصه‌ی یک روز معمولی نیست.

🎞 برگردیم به تهرانِ سال ۳۲ :

🔸 هنوز داغ کودتای ۲۸ مرداد تازه است. هنوز بغض توی گلوی مردم گیر کرده که خبر می‌رسد قرار است «نیکسون»، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، پایش را بگذارد روی خاک ایران. انگار نمک پاشیده باشند روی زخم باز…

🔹 دانشجوها نتوانستند سکوت کنند. ۱۶ آذر بود که گارد نظامی ریخت داخل دانشگاه. نه فقط توی حیاط، که حتی تا توی کلاس‌ها و راهروهای دانشکده فنی، آن روز صدای رگبار گلوله، جای صدای استاد و دانشجو را گرفت. و بعد… سکوت سنگینِ بعد از فاجعه.

🔻 سه نفر همان‌جا، روی همان سنگفرش‌ها شهید شدند:

🌹 قندچی

🌹 بزرگ‌نیا

🌹 شریعت‌رضوی

🔹 می‌گویند فردای آن روز که نیکسون آمد تا دکترای افتخاری بگیرد، دانشگاه را شسته بودند تا ردِ خون‌ها پاک شود، اما مگر پاک می‌شد؟ خون آن سه شهید، شد نماد. شد هویتِ دانشجو بودن

✨ ۱۶ آذر یادمان می‌آورد که دانشجو بودن، فقط مطالعه کردن و امتحان دادن نیست؛ دانشجو بودن یعنی «چشمِ بیدار جامعه» بودن.

🎓 روزتان مبارک ✌️