لبخند یک کارگر، بزرگ‌ترین پاداش زندگی‌اش بود

شهید محمدعلی دولت‌آبادی در طول خدمت کوتاه اما پربار خود، با جدیت، مسئولیت‌پذیری و تعهد مثال‌زدنی، توانست در کشف خودروها و موتورسیکلت‌های مسروقه و دستگیری مجرمان نقش مؤثری ایفا کند. روحیه خستگی‌ناپذیر و رفتار حرفه‌ای‌اش باعث شد که بارها از سوی مافوق‌های خود مورد تشویق قرار گیرد و رضایت کامل همکاران و فرماندهان را جلب کند.

یکی از خاطراتی که همکاران شهید محمدعلی دولت‌آبادی از او نقل می‌کنند، مربوط به روزی است که در جریان گشت‌زنی، به موتورسیکلتی مشکوک می‌شود. با پیگیری دقیق، مشخص می‌شود که وسیله نقلیه سرقتی است. پس از شناسایی و توقیف موتورسیکلت، شهید با تلاش فراوان، مالک آن را پیدا کرده و موتورسیکلت را به او تحویل می‌دهد.

صاحب وسیله که کارگر ساده‌ای بود و آن موتور تنها دارایی او برای کار و امرار معاش به شمار می‌رفت، هنگام تحویل گرفتن، اشک در چشمانش جمع شد. وقتی از شهید خواست که برای زحماتش پاداشی بگیرد، شهید دولت‌آبادی تنها لبخند زد و گفت: «من وظیفه‌ام را انجام دادم؛ همین که لبخند روی لب‌تان دیدم، برایم بزرگ‌ترین پاداش دنیاست.»

همین روحیه مهربانی و احساس مسئولیت او بود که نامش را در دل همکاران و مردم ماندگار کرد.