حکمت 152 نهج البلاغه - ناپایداری دنیا
حکمت 152 نهج البلاغه - ناپایداری دنیا
وَ قَالَ عليهالسلام لِكُلِّ مُقْبِلٍ إِدْبَارٌ وَ مَا أَدْبَرَ كَأَنْ لَمْ يَكُنْ
و فرمود (ع): هر روى آورندهاى روزى پشت كند و آنچه پشت كرد، گويى هرگز نبوده است.
نتيجۀ روشنى كه از اين گفتار حكيمانۀ مولا گرفته مىشود اين است كه نه انسان به آنچه دارد دل ببندد و نه به آنچه از دستش مىرود ناراحت شود، چرا كه اين طبيعت زندگى دنياست، همانگونه كه قرآن مجيد نيز مىفرمايد: «لِكَيْلاٰ تَأْسَوْا عَلىٰ مٰا فٰاتَكُمْ وَ لاٰ تَفْرَحُوا بِمٰا آتٰاكُمْ» بر آنچه از دست رفته تاسف نخورید و بر آنچه می آید ذوق زده نشوید..
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مهر ۱۴۰۳ ساعت ۴:۱۸ ب.ظ توسط دکتر سید مهدی مصطفوی
|
راهنمای آزمون ارشد و دکتری رشته علوم قرآن و حدیث+مطالب آموزنده قرآنی و حدیثی+علایق شخصی