حرف مردم و دگرگونی روزگار

مَا قَالَ النَّاسُ لِشَيْءٍ طُوبَى لَهُ، إِلَّا وَ قَدْ خَبَأَ لَهُ الدَّهْرُ يَوْمَ سَوْءٍ.

مردم چيزى را نگفتند خوش باد، جز آن كه روزگار، روز بدى را براى او تدارک ديد.

همه چيز دنيا در حال دگرگونى و زوال است؛ امروز ممكن است همه دربارۀ شخص معينى تعريف و تمجيد كنند و نعمت‌هاى الهى را براى او كامل بدانند و بگويند: خوشا به حال او كه مشمول چنين نعمت‌هايى است؛ اما چيزى نمى گذرد كه دگرگونى‌هاى طبيعت دنيا، دامان او را مى‌گيرد، ثروت از ميان مى رود، قدرت رو به افول مى‌گذارد و جوانى و سلامت به پيرى و بيمارى منتهى مى‌شود و اينجاست كه ستايش‌كنندگان سابق انگشت حيرت به دندان مى‌گزند.

حکمت 286