درب را ببند (علم بی نهایت امامان معصوم ع)
علم امام به زبان و گویش ملل و نحل
دهمین امام که بشریت باید در پرتو تابناك او خدا را بجوید و در كنار ضريح مطهرش زانوی ادب بزند و از تشعشع انوارش بهره ببرد، امام هادی علیه السلام است. یکی از ویژگیهای امام، صحبت کردن به زبانها و گویشهای مختلف است.
امام هادی علیه السلام؛ دهمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، در نیمه ماه ذیحجه سال 212 قمری نزدیک شهر مدینه در روستایی به نام «صریا»، چشم به جهان گشود تا مأواى دلشکستگان و تکیهگاه درماندگان عالم باشد. پدر بزرگوارش امام جواد علیه السلام و مادرش سمانه مغربیه است که از زنان متدین، پاکدامن و شب زندهدار بود.[1]
او که ثمره بوستان امامت و تجلي اسمای حسنای خداوند بر زمين بود، در مدت 33 سال امامت خود، برای بندگان خدا آنچنان پر برکت بود و گوهر گرانبهای هدایت را در وجود مردم ریخت که ملقب به هادی(هدایت کننده امت) شد.
دیوسرشتان و شیاطین سیاهدل که تحمل نورافشانی امام را نداشتند تمام همت خود را برای خاموش کردن و محروم ساختن مردم از این منبع نور و هدایت، بکار بسته و سرانجام «معتز عباسی» امام را در رجب سال 254 قمری در شهر سامرا به شهادت رساند.[2]
یکی از ویژگیهای امام این است که با مردم جهان به هر زبان و گویشی میتواند سخن بگوید و اهل هر زبانى میتواند با او بدون مترجم گفتگو کند. یکی از راههای شناخت امام نیز همین مساله است که باید بتواند با تمام مردم جهان با زبان و گویش خودشان صحبت کند.[3] امام هادی (علیه السلام) نیز از این مهم مستثنا نبوده و تاریخ گویای سخن گفتن امام با زبانهای گوناکون است که ما به دو مورد از آن اشاره میکنیم:
زبان فارسی
یکی از زبانهایی که امام هادی علیه السلام با آن تکلم کردند، زبان زیبای فارسی است که به اختصار روایتی را ذکر میکنیم:
روزی علی بن مهزیار به همراه غلام خود که نامش مسرور بود به ملاقات امام هادی علیه السلام رفتند. امام به علی بن مهزیار فرمودند: مسرور را به نزد من بفرست تا با او سخن بگویم. وقتی مسرور وارد اتاق شد امام به او فرمودند: «درب را ببند، درب را ببند» و در این ملاقات امام با او که یک ایرانی بود به فارسی سخن گفتند.[4]
طیب نیز که یک ایرانی بود میگوید: روزی بر امام هادی علیه السلام وارد شدم و امام با من فارسی صحبت کردند.[5]
پی نوشت:
[1] ارشاد مفید، ص327.
[2] همان.
[3] کافی ،ج1، ص285.
[4] بصائر الدرجات، ج1، ص337.
[5] همان، ج1، ص333
راهنمای آزمون ارشد و دکتری رشته علوم قرآن و حدیث+مطالب آموزنده قرآنی و حدیثی+علایق شخصی