امام کاظم علیه السلام درود فرستادن بر پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) و امامان (عليهم السلام) را سبب درهم کوبیدن بنیان گناه و زدودن اثر خطاها و ماندگاری شادمانی

و برآورده شدن خواسته ها و آرزوها و فزونی روزی و چیره شدن بر دشمنان دانسته است:

مَنْ صَلَّی عَلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه وآله وسلم)... هُدِمَتْ ذُنُوبُهُ وَ مُحِیَتْ خَطَایَاهُ وَ دَامَ سُرُورُهُ وَ اسْتُجِیبَ دُعَاؤُهُ وَ أُعْطِیَ أَمَلَهُ وَ بُسِطَ لَهُ فِی رِزْقِهِ وَ أُعِینَ عَلَی عَدُوِّه.

ثواب الاعمال ص۱۵۶

ادب فنای مقربان ج۹ ص۱۳۰