زندگی نامه آیت الله امامی کاشانی

آیت الله محمدآقا امامی معروف به محمد امامی کاشانی ( ۱۳۱۰ – ۱۴۰۲ش)، امام جمعه موقت تهران و از روحانیان فعال و برجسته در دوران انقلاب اسلامی ایران بود.

او در ۱۰ مهر سال ۱۳۱۰ش در محلّه کلهُر کاشان به دنیا آمد و از سال ۱۳۱۷ش تحصیلات ابتدایی را آغاز کرد و در سال ۱۳۲۳ش وارد حوزه علمیه کاشان شد.

وی در سال ۱۳۲۸ش به مدرسه سپهسالار تهران و سپس به قم رفت و پس از گذراندن دروس مقدمات، به آموزش دروس خارج فقه و اصول و فلسفه پرداخت و به درجه اجتهاد دست یافت.

از اساتید ایشان در دوره سطح می توان به امام موسی صدر، شهید صدوقی، میرزا جواد تبریزی و در دوره خارج؛ امام خمینی، سید محمد محقق داماد و در فلسفه سید ابوالحسن رفیعی قزوینی و علامه طباطبایی اشاره کرد.

او در سال 1340ش به تهران عزیمت کرد و به تدریس در حوزه علمیه و تبلیغ همت گماشت.

عضو مؤسس جامعه روحانیت مبارز، عضو هیئت بازنگری قانون اساسی، نماینده ولی فقیه در شهربانی، عضویت در شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت، رئیس دیوان عدالت اداری، تولیت مدرسه عالی شهید مطهری، نماینده مردم تهران در مجلس خبرگان رهبری در دوره‌های ۱ تا ۵ و امام جمعه موقت تهران از ۸ آبان ۱۳۶۰ تا زمان حیاتش از جمله سوابق او بود.

کتاب دو جلدی خطّ امان در تبیین ادله عقلی و فلسفی اثبات وجود و ظهور امام زمان(عج) از جمله آثار اوست.

او سرانجام در ۱۲ اسفند ۱۴۰۲ ش،(۲۱ شعبان ۱۴۴۵ق) رحلت کرد و پس از اقامه نماز توسط رهبر معظم انقلاب در رواق دارالزهد حرم امام رضا (ع) مدفون شد.

سیره علما؛ کُنجی برای انس با گَنج خاطرات علما