فرازی از وصيت نامه شهيد

🔹شهید سید جعفر علیزاده در قسمتی از وصایای خود می‌گوید: " نمى‌دانم چگونه خدایی است فقط مى‌دانم ديوانگانش فرشتگانی هستند در لباس انسان، آن هم با لباس تقوى زينت يافته‌اند، الگويشان حسين است و قاسم و عباس دلاور، با ظلم در ستيزند، با عشق در نشستن، طبيعتشان نرم، نفسشان از سنگ محكمتر، همواره فروتنى‌شان از هر بنده‌اى خوارترند و لبانشان به ذكر خدا مى‌جنبد، با دوستان خدا دوست و با دشمنان خدا دشمن هستند، سكوتشان بسيار است و قلبشان رئوف و ذره‌اى غرور ندارند، سلاحشان دعا و چشمهايشان اشكبار است، به هيچكس جز خدا دل نمى‌بندند و اوست كه رحمن و رحيم است."

🔹در ادامه وصیتش می‌نویسد: " آرى به نام اوست كه وصيت نامه‌ام را آغاز مى‌كنم، هم اكنون كه شروع به نوشتن اين وصيت نامه كرده‌ام چشمهايم اشكبار است و بار گناهانم به قدرى سنگين است كه خود را شايسته مقام شامخ شهادت نمى‌دانم، اما از جايى كه بر هر انسان واجب است وصيت نامه داشته باشد و نزديك عمليات هم هست تصميم به نوشتن كردم."