ابوالعبّاس ناصرالدین احمد بن محمد بن منصور معروف به ابن مُنَیر در اسكندریه در مصر زاده شد.

وی علوم مقدماتی را نزد پدرش فراگرفت و سپس رشته‏ های مختلف علوم دینی چون فقه، ادبیات عرب و علوم قرآن را نزد اساتید مشهور زمان آموخت و در این رشته‏ ها تخصص یافت.

ابن مُنَیر در دوران زندگی خود، مناصب مختلفی داشته و مدتی متصدی قضاوت بوده است، هرچند كه با سعایت و حسادت جمعی از دشمنانش از این كار بركنار شد. از این دانشمند مسلمان، آثار متعددی در زمینۀ تفسیر قرآن و دیگر علوم برجای مانده كه كتاب الانصاف فیما تَضَمَّنَهُ الكَشّاف مِن الاعتِزال، بارها در قاهره به چاپ رسیده است. همچنین البحر الكبیر و نیز تحریرُ التَنزیه و تَحذیرُ التشبیه از دیگر آثار اوست.

ابن مُنَیر در 63 سالگی (1284 میلادی) در اسكندریه‏ مصر درگذشت و در مسجدی كه امروزه به جامع المُنَیر معروف است به خاک سپرده شد.