روزه و باور قيامت

رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند:

«فاسئلوا الله ربّكم بنيّاتٍ صادقةٍ وقلوبٍ طاهرةٍ أن يُوَّفقكم لصيامه وتلاوة كتابه. فإنّ الشقىّ مَن حرم غفران الله عزّ وجلّ فى هذا الشهر العظيم. واذْكروا بجوعكمْ وعَطَشكم فيه جوعَ يوْم القيامة وعطشه».

با نيّتها و دلهايی پاك از خداوند طلب توفيق برای روزه و تلاوت قرآن نماييد. كسی كه از مغفرت خداوند محروم بماند، در حقيقت شقاوتش كامل است. به‌ ياد تشنگی و گرسنگی قيامت باشيد.

در بعضی از روايات فضيلت روزه، آمده است:

"روزه بگيريد، تا گرسنه شويد و درد گرسنگان را بچشيد". اين به زبان ما سخن گفتن، و از قدمهای اوليه است وگرنه چرا بايد بگذاريم كسی گرسنه باشد وخودمان هميشه سير باشيم؟

در قيامت عدّه ای واقعاً گرسنه هستند، غذا می‌خورند ولی هرگز سير نمی‌شوند، همان طور كه در دنيا هرگز سير نمی‌شدند.

چون حسّ آز و طمع تمام شدنی نيست، در آخرت هم به صورت "هلْ مِن مزيد" ظهور مي كند.

فرمود: شما به فكر گرسنگی و تشنگی قيامت باشيد نه به فكر گرسنگی و تشنگی ديگران، آن را كه بايد در قدمهای اوليه تأمين كرد.

حکمت عبادات، ص۱۵۱