روحی که در شب عبادت بالید و ندای جهاد سر داد

علی محمودی، هم‌حجره‌ای شهید در حوزه علمیه امام صادق (ع) درگز می‌گوید: "اینجانب در سال ۱۳۶۲ با شهید عزیز هم‌حجره بودم. از همان ابتدای حضور در حوزه، علاقه وافری به نماز شب و گرفتن روزه‌های دوشنبه و پنجشنبه داشت. وقتی علت این رفتار را از او پرسیدم، گفت: 'ما که نباید دنبال علت و نیمه‌عبادت باشیم، ما بنده‌ایم. چون خداوند و پیامبرش از این عمل ما خوشحال می‌شوند و اطاعت امر آنها صورت می‌گیرد، لذا باید انجام داد.

وی ادامه می‌دهد: "یک شب که روحیه جستجو در من باعث شد از نحوه عبادت و نماز شب او اطلاع پیدا کنم، دیدم یک ساعت قبل از اذان صبح، ابتدا نماز شب می‌خواند و سپس سحری می‌خورد. وقتی نزدیک رفتم، با صدایی آرام گفت: 'خدایا آرزویی دارم، هر چند لایق نیستم، ولی تو بزرگی کن و آن شهادت در راه توست.' این جمله او مرا بسیار تحت تأثیر قرار داد و تکان داد."

شهید ابراهیمی در کنار تحصیل، عضویت فعالی در بسیج حوزه داشت و همواره در برنامه‌ها، مراسم‌ها و فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی حضوری چشمگیر نشان می‌داد. زندگی این شهید والا مقام، نمونه‌ای روشن از تربیت دینی، روحیه مسئولیت‌پذیری و عزم جوانان درگز برای دفاع از ارزش‌های انقلاب اسلامی است.