آیت الله العظمی جوادی آملی:

حضرت زهرا (سلام الله علیها) در شرایطی که هیچ کس جرأت نمی کرد از علی بن ابی طالب (سلام الله عليه) سخنی به میان آورد ، سوابق درخشان حضرت امیر مؤمنان (سلام الله عليه) را در خطبه های خود مطرح کرده و چهره ممتاز آن حضرت را به تازه مسلمانان معرفی نمود.

گاهی از مجاهدت های امام علی (سلام الله عليه) در لحظه های سرنوشت ساز جنگ های صدر اسلام یاد می کرد و رشادت ها و جانبازی ها و دلاوری های او را به خاطر مردم می آورد و گاهی از شأن و منزلت امام علی (سلام الله عليه) در پیش گاه الهی و نزد پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) سخن به میان می آورد و بدین وسیله با صدای بلند و فریاد رسا اعلان می داشت آن که را خانه نشین کرده اند پس از رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) بیش ترین حق را در اعتلای کلمة الله و احیای حاکمیت اسلام داشته است؛ به گونه ای که هرگاه اسلام به خطر می افتاد ، نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) به کمک او اسلام را از خطر می رهاند.

زهرای مرضیه (سلام الله عليه) حکومت علی بن ابی طالب (سلام الله عليه) را همان حکومت پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) و استمرار نبوت و رسالت می دانست. خانه امیرالمؤمنین (سلام الله عليه) را مهبط وحی و شخصیت آن حضرت را شخصیتی دانا به امور دنیا و آخرت معرفی می نمود و کنار زدن آن بزرگوار را خسارتی بزرگ و آشکار می شمرد‌.

کتاب فاطمه سلام الله علیها اسوه بشر صص۱۷۴،۱۷۵