علوم قرآن و حدیث

روش امام خمینی (ره) در تحقیق و تدریس

خصلت امام خمینی (ره) در تدریس و تدوین هر یک از علوم اسلامی، این بود که نظرات علمای بزرگ همان علم را نقد و بررسی دقیق می‌کرد و همچنین شاگردان کلاس درسش را به اشکال‌کردن وا می‌داشت. ایشان کلاس ساکت را نمی‌پسندید و نسبت به سکوت شاگردانش اعتراض می‌کرد.

حتی زمانی که شاگردانش نوشته‌های درسی خود را به ایشان عرضه می‌کردند تا ملاحظه نمایند، اگر در انتهای مطالب اشکالی از شاگرد بر استادش وجود نداشت آن را نمی‌پسندید و می‌فرمود: این‌ها فایده‌ای ندارند.

ایشان برای تدریس، به شرح‌های مختلف رجوع نمی‌کرد، و می‌فرمود: باید درباره مطالب، خودم بیندیشم و بعد تدریس یا تدوین کنم. به سبب همین تفکر، تتبع و تحقیقی که پشتوانه تدریس و تدوین ایشان بود، موجب گردید که ایشان غالباً مطالب نو و تازه‌ای از خود ارائه کنند.

ایشان برخلاف نظر علمای گذشته که برای هر یک از علوم موضوع واحدی قائل بودند، می‌فرمود: نیازی نیست که هر یک از علوم موضوع واحدی داشته باشد، بلکه می‌تواند دارای چند موضوع باشد. و برای تمیز علوم از همدیگر، هدف و غایت علوم را کافی می‌دانست؛ و در تعریف علم اصول، نظر بزرگان این فن را قبول نکرده و تعریف جدیدی از آن ارائه نمودند.

منابع:
تهذیب الأصول، آیت‌الله سبحانی، ص ۱۱۲۰
خاطرات استاد خاتم یزدی، ص ۸۵