علوم قرآن و حدیث

فرومايگی و كاهش خواهی حسود

آیت الله العظمی جوادی آملی:

«رنجی كه انسان هنگام مشاهده كمال ديگران مي‌بيند دوگونه است؛

گاه عامل شتاب در انسان برای ترقی و دستيابی به آن كمال يا برتر از آن است تا همسان آن كامل گردد يا والاتر از او شود (غبطه)

و گاهی مايه كوششی برای فرود آوردن صاحب كمال است تا او را با خود هم سطح كند يا از خود نيز فروتر ببرد (حسد).

حسد كه همواره با برخی رذايل نفسانی ديگر درمی آميزد، آن است كه شخص حسود با علم به حق بودن آنچه ديگری داراست، به جای تلاش برای كامل كردن خود و رسيدن به حق، بكوشد ديگری را از منزلتی كه دارد فرود آورد. حسود نمي‌تواند كسی را برتر از خود ببيند و چون همّت تكامل در خود او نيست گرفتار نقص طلبی است. البته تلاش برای پايين آوردن ديگري، زحمتی بی ثمر است و غالباً آسيب آن منحصراً به خود حسود مي‌رسد؛ ازاين‌رو هماره غمناك، افسرده و گرفته است؛ گرچه گاهی ممكن است پس‌ لرزه‌ های آن زلزله روانی دامنگير محسود گردد.»

تسنیم ج۶ ص۱۶۱،۱۶۲