علوم قرآن و حدیث

وَالشِّفَاءُ النَّافِعُ، وَالرِّيُّ النَّاقِعُ.

قرآن شفابخش و پرمنفعت و سيراب کننده و فرونشاننده عطش (تشنگان حق) است».

صفات نکوهيده و رذايل اخلاقى، چه آنها که به فرد باز مى‌گردد و چه آن ها که مربوط به جمعيّت است، همچون بيمارى‌هاى جانکاه و گاه کشنده است که داروى آن در جاى جاىِ قرآن مجيد آمده است و از آن جا که مهم ترين عامل حيات، آب است در حيات معنوى انسان نيز قرآن مجيد نقش آب را ايفا مى‌کند، لذا امام (عليه السلام) آن را وسيله سيراب شدن تشنگان حق، شمرده است.

خطبه 156 نهج البلاغه