وَالْبَصِيرُ مِنْهَا مُتَزَوِّدٌ، وَالاَْعْمَى لَهَا متْزَوِّدٌ

انسان بصير و بينا از آن (دنيا) زاد و توشه برمى گيرد در حالى که کوردل براى آن، زاد و توشه مى اندوزد!»

در اين تعبير لطيف نيز «متزوّد» به معنى کسى است که زاد و توشه مى اندوزد، بينايان از آن براى سراى آخرت زاد و توشه مى اندوزند، همان گونه که قرآن مجيد مى فرمايد:

«وَتَزَوَّدُوا فَإنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى» ولى کوردلان براى زيستن و عيش و نوش در دنيا، زاد و توشه مى اندوزند؛ تفاوت اين دو مسير کاملاً مختلف، فقط با کلمه «منها» و «لها» مشخص شده است.

خطبه 133