قَالَ علیه السلام

الحِلمُ غِطَاءٌ سَاتِرٌ وَ العَقلُ حُسَامٌ قَاطِعٌ فَاستُر خَلَلَ خُلُقِکَ بِحِلمِکَ وَ قَاتِل هَوَاکَ بِعَقلِکَ.

(حلم پرده ی پوشاننده ای است و عقل شمشیری بر آن، پس عيب های اخلاقی ات را با بردباری بپوشان، و هوای نفست را با شمشیر عقل نابود ساز).

کلمه ی: غطاء را از آن رو برای بردباری استعاره آورده است که حالت خشم و زشتی کارهایی را که به وسیله ی خشم از انسان سر می زند، پوشیده می دارد، و امام (علیه السلام) کلمه ی (ساتر) را از باب ترشیح آورده است، و همچنین کلمه ی حسام را برای خرد از آن جهت استعاره آورده است که خواسته ها و زیاده رویهای نفس اماره را از بین می برد و با گفتن کلمه ی قاطع ترشیح به کار برده است، و بدین وسیله او را مامور ساخته است تا هوای نفسش را با شمشیر عقل نابود سازد.

شرح حکمت 424 - حکمت های نهج البلاغه، ص428 شرح ابن میثم