مَن كَثُرَ كَلامُهُ كَثُرَ خَطَؤُهُ ...(مضرات پرگویی و زیاد سخن گفتن)
امیرالمؤمنین امام علی (عليه السلام) می فرمایند:
مَن كَثُرَ كَلامُهُ كَثُرَ خَطَؤُهُ وَ مَن كَثُرَ خَطَؤُهُ قَلَّ حَياؤُهُ وَ مَن قَلَّ حَياؤُهُ قَلَّ وَرَعُهُ وَ مَن قَلَّ وَرَعُهُ ماتَ قَلْبُهُ وَ مَن ماتَ قَلْبُهُ دَخَلَ النَّارَ.
هر كسی كه سخنش افزايش يافت، اشتباهات او نيز فزونی خواهد يافت
و هر كس خطايش افزايش يافت، حيايش كم می گردد
و هركس حيايش كم شد، تقوايش كم می شود
و كسی كه تقوايش كم شود، دلش می ميرد
و هر كس قلبش مرد، به دوزخ وارد خواهد شد.
نهج البلاغه، حكمت 349
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم آبان ۱۴۰۱ ساعت ۷:۲۸ ق.ظ توسط دکتر سید مهدی مصطفوی
|
راهنمای آزمون ارشد و دکتری رشته علوم قرآن و حدیث+مطالب آموزنده قرآنی و حدیثی+علایق شخصی