فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ

آنچه را مأموریت داری، آشکارا بیان کن! و از مشرکان روی گردان (و به آنها اعتنا نکن)!

فاصدع: صدع: شکافتن. «صدعه صدعا: شقه». آن در آیه ، به معنى آشکار کردن است که نوع شکافتن مى‏ باشد. در مجمع البیان آمده: «صدع بالحق: اذا تکلم به جهارا».[۱]

تفسیر اطیب البیان

(مسئلة) أخبار بسیاری‌ داریم‌ ‌در‌ باب‌ تقیّه‌ ‌حتی‌ ‌از‌ حضرت‌ صادق‌ ‌علیه‌ السّلام‌ ‌است‌ فرمود: التقیة دینی‌ و دین‌ آبائی‌

و ‌در‌ کتب‌ فقهیه‌ وجوب‌ تقیه‌ ‌در‌ باب‌ وضوء و نماز و سایر ابواب‌ فقه‌ ‌را‌ بیان‌ فرموده‌اند و عمل‌ ‌بر‌ خلاف‌ تقیه‌ ‌را‌ باطل‌ شمرده‌اند و قضیه‌ تقیه‌ عمّار نزد مشرکین‌ معروف‌ ‌است‌، و ‌از‌ أمیر المؤمنین‌ ‌علیه‌ السّلام‌ ‌که‌ فرمود ‌بعد‌ ‌از‌ ‌من‌ ‌اگر‌ ‌شما‌ ‌را‌ اجبار کردند بسب‌ّ بمن‌ سب‌ّ کنید، و بالجمله‌ باب‌ تقیّه‌ بسیار وسعت‌ دارد، لکن‌ ‌بر‌ انبیاء و رسل‌ جایز نیست‌ و ‌آنها‌ علنا باید بآنچه‌ ارسال‌ شده‌اند قیام‌ کنند، یک‌ إبراهیم‌ مقابل‌ یک‌ دنیا مشرک‌، لذا میفرماید: فَاصدَع‌ بِما تُؤمَرُ علنا بدون‌ خوف‌ و ملاحظه‌ مأموریت‌ ‌خود‌ ‌را‌ انجام‌ بده‌.

‌حتی‌ مثل‌ موسی‌ و هارون‌ ‌در‌ مقابل‌ دستگاه‌ فرعون‌ و ‌حتی‌ حضرت‌ ‌رسول‌ 13 سال‌ ‌در‌ شکنجه‌های‌ مشرکین‌ و اذیتهای‌ ‌آنها‌ باید تبلیغات‌ ‌خود‌ ‌را‌ بامّت‌ برساند.

وَ أَعرِض‌ عَن‌ِ المُشرِکِین‌َ اینها دیگر قابل‌ هدایت‌ نیستند، ‌با‌ ‌آنها‌ معاشرت‌ و مراوده‌ و مخاصمه‌ و مخالطه‌ نکن‌ و ‌در‌ مقام‌ تلافی‌ اذیتهای‌ ‌آنها‌ نباش‌ و صرف‌ نظر کن‌.