طبری، در تفسیر آیه «أَوَ لَمْ يَرَ الَّذينَ کَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ کانَتا رَتْقاً فَفَتَقْنَاهُمَا» (الأنبیاء: 30)

نزدیک ترین سخن به درستی در تفسیر این آیه، سخن کسی است که می گوید آسمان از باران و زمین از گیاه بسته بود پس آسمان به باران و زمین به گیاهان باز و شکفته شدند به دلیلِ قسمتِ بعدی آیه که می فرماید: «وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ کُلَّ شَيْ‏ءٍ حیٍّ».