لَو يَعلَمُ المَرءُ ما يَجني الزَّمانُ لَهُ

لَما فَرِحَ بِمَكْرٍ قد تَمَنّاهُ

كَم يَعشَقُ القَلبُ ما فيهِ الهَلاكُ لَهُ

وَالخَيرُ يا قَلبُ ما يَختارُهُ اللهُ

اگر آدمی می‌دانست زمانه برای او چه در آستین دارد،

هرگز به حیله‌ای که آرزویش می‌کرد، دل‌خوش نمی‌شد.

چه بسیار دل، شیفتهٔ چیزی می‌شود که هلاکش در همان نهفته است؛

ای دل، خیر آن است که خدا برایت برمی‌گزیند، نه آنچه تو می‌پسندی.