استدلال رسمی همان استدلال صوری است. هر دو به استدلالی اشاره دارند که بر اساس قواعد و اصول منطقی بنا شده است. این قواعد و اصول به طور کلی در قالب منطق صوری بیان می شوند.

استدلال صوری به نوع خاصی از استدلال منطقی گفته می شود که در آن گزاره های اولیه (مقدمات) به طور منطقی به گزاره نتیجه (نتیجه) منجر می شوند. استدلال صوری به طور کلی در قالب یک فرمول منطقی بیان می شود.

در اینجا یک مثال از استدلال صوری آورده شده است:

اگر همه انسان ها فانی هستند و سقراط یک انسان است، پس سقراط، فانی است.

این استدلال بر اساس قاعده منطقی "اگر p و q، پس r" بنا شده است. در این استدلال، p = همه انسان ها فانی هستند، q = سقراط یک انسان است" و r = "سقراط فانی است.

استدلال رسمی و استدلال صوری اغلب به جای یکدیگر استفاده می شوند. با این حال، استدلال رسمی می تواند به هر نوع استدلالی اشاره داشته باشد که بر اساس قواعد و اصول منطقی بنا شده است، در حالی که استدلال صوری به طور خاص به نوع خاصی از استدلال منطقی اشاره دارد که در آن گزاره های اولیه به طور منطقی به گزاره نتیجه منجر می شوند.