وَأَکْرَمَ الْحَسَبِ حُسْنُ الْخُلُقِ

برترین حسب و نسب اخلاق نیک است.

حسب در لغت هم به شرافت هاى ذاتى و صفات برجسته اطلاق شده و هم به شرافت پدران و اجداد، بنابراین منظور امام این است که بالاترین شرافت ذاتى و اکتسابى از پدران و اجداد دارا بودن حسن خلق است، زیرا بیش از هر چیز جاذبه دارد و قلوب را متوجه انسان مى کند و شرافت هاى دیگر تا این حد توان ندارند.

حکمت 38 نهج البلاغه