علوم قرآن و حدیث

الصّدَقَةُ دَوَاءٌ مُنجِحٌ وَ أَعمَالُ العِبَادِ فِي عَاجِلِهِم نُصبُ أَعیُنِهِم فِي آجَالِهِم

صدقه، داروئی است سودمند و شفادهنده (زیرا صدقه دل را متوجه دهنده آن می نماید و آن سبب شود که خدایتعالی درد را از او رفع فرماید، و از این رو پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله فرموده است: داوُو أمرضاکم بالصَّدَقَة یعنی بیمارانتان را به صدقه دادن معالجه و درمان نمایید) و کردار بندگان در دنیاشان در آخرت جلو چشمهاشان است (زیرا آخرت سرای شهود است که هر نهانی آشکار و دیده شود، چنانکه خداوند متعال در قرآن کریم آیه 30 سوره ال عمران، می فرماید: (يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا) یعنی روزی که هر کسی کار نیکویی کرده پیش روی خویش آشکار بیند، و بدی که کرده آرزو نماید که ای کاش بین او و کار بدش مسافتی جدایی بود) ای کاش آن کار را به جا نیاورده بود.

شرح حکمت 7 حکمت های نهج البلاغه، ص 12 شرح فیض الاسلام