قال علیه السلام:

أَشَدّ الذّنُوبِ مَا استَخَفّ بِهَا صَاحِبُهُ.

سختترین گناهان، گناهی است که صاحب گناه آن را سبک شمارد.

توضیح آن که گنهکار به خاطر سبک شمردن گناه، آن را به حدی ادامه می دهد که به صورت ملکه و خویی جدایی ناپذیر درمی آید، برخلاف گناهی که مهم تلقی کند، که چه بسا آن را پیش از استحکام، ریشه کن سازد، تفسیر این سخن قبلا گذشت.

شرح حکمت 477 حکمت های نهج البلاغه، ص481 شرح ابن میثم