قال علیه السلام

الحِلمُ وَ الأَنَاةُ تَوأَمَانِ یُنتِجُهُمَا عُلُوّ الهِمّةِ

(بردباری و دوراندیشی دو فرزند توامان هستند که زاییده ی همت والایند).

امام (علیه السلام) برای این دو فضیلت کلمه ی (توامان) را به لحاظ ارتباط آنها با علو همت و پیدایش آنها به واسطه ی بلندهمتی استعاره آورده است، توضیح آن که شخص والاهمت هر گناه و گنهکاری را در حق خود، ناچیز می شمارد، پس بردباری کرده و از شتافتن به مقابله ی با آن خودداری می کند.

شرح حکمت 460، ص464 شرح ابن میثم