علوم قرآن و حدیث

نعمت دست نيافتن به گناه

امام علی علیه السلام فرمودند:

منَ الْعِصْمَةِ، تَعَذُّرُ الْمَعَاصِ.

قدرت نداشتن بر گناه نوعى پاكدامنى است.

پيام اين گفتار امام علی عليه السلام آن است كه افرادى كه نمى توانند خود را در محيط گناه آلود نگه دارند سعى كنند از آن محيط دور بمانند تا گناه براى آنها متعذر شود و البته ثواب ترك گناه را به نوعى خواهند داشت. عدم حضور در مجلس معصيت و لزوم هجرت از مناطقى كه انسان را به هر حال آلوده گناه مى كند ناظر به همين معناست.

حتى اگر درست بينديشيم يكى از آثار و بركات هجرت مسلمانان از مكه به مدينه، يا از مكه به حبشه نيز همين بود كه از محيط شرک كه آنها را مجبور به گناه مى كرد دور بمانند و خدا را آزادانه بندگى و عبادت كنند.

حکمت 345 نهج البلاغه