وَلاَ عَقْلَ کَالتَّدْبِیرِ

هیچ عقلى همچون عاقبت اندیشى نیست

منظور از عقل همان قوه ادراک است که انسان به وسیله آن کارهاى دنیا و آخرت خویش را نظام مى بخشد و به یقین، نتیجه هر کارى در پایان آن روشن مى شود؛ آنها که در فکر عاقبت کارها و نتیجه نهایى آن هستند، به یقین از همه عاقل ترند.

حکمت 113