علوم قرآن و حدیث

وَ قَالَ علیه السلام:

إِنّ لِلقُلُوبِ إِقبَالًا وَ إِدبَاراً فَإِذَا أَقبَلَت فَاحمِلُوهَا عَلَی النّوَافِلِ وَ إِذَا أَدبَرَت فَاقتَصِرُوا بِهَا عَلَی الفَرَائِضِ.

دل ها اقبال و ادبار دارند وقتی که روآوردند آنها را به مستحبات وادارید، و هنگامی که رو برگرداندند، به واجباب بسنده کنید). قبلا معنی اقبال و ادبار دل ها گذشت.

امام (علیه السلام) اقبال و روآوری دلها را به مستحبات اختصاص می دهد چون در این حالت دل گنجایش مستحبات و واجبات را دارد برخلاف حالت ادبار که گنجایش زیاد ندارد.

شرح حکمت 312- حکمت های نهج البلاغه (همراه با 25 ترجمه و شرح)/ ص316، شرح ابن میثم