وَ قَالَ علیه السلام

إِنّ المِسکِینَ رَسُولُ اللّهِ فَمَن مَنَعَهُ فَقَد مَنَعَ اللّهَ وَ مَن أَعطَاهُ فَقَد أَعطَی اللّهَ

(آدم تنگدست فرستاده ی خداست، کسی که به او چیزی ندهد، در حقیقت حق خدا را نداده و کسی که به او چیزی بدهد، در حقیقت به خدا داده است).

درباره ی کمک به تهیدست به وسیله ی قیاس مضمری تشویق کرده است که صغرای آن جمله ای است که ذکر شد، کلمه رسول الله را استعاره برای فقیر آورده است به این جهت که او در راه خدا و به امر خدا کمک می طلبد، و کبرای مقدر نیز چنین است:

و هر کس اینطور باشد، باید به او کمک کرد و او را راضی نمود.

شرح حکمت های نهج البلاغه (همراه با 25 ترجمه و شرح) ص308