علوم قرآن و حدیث

تابوت عهد (Ark of the Covenant) یا تابوت شهادت

یکی از مقدس‌ترین نمادهای دینی در عهد قدیم مسیحیت و یهودیت است. این تابوت، جعبه‌ای چوبی بود که در آن لوح‌هایی که ده فرمان خدا را به موسی داده بود، نگهداری می‌شد. بر اساس تورات، تابوت عهد به دستور خداوند توسط موسی ساخته شده بود و در میان خیمه‌های اسرائیلیان حمل می‌شد.

تابوت عهد به عنوان نماد حضور خدا در میان مردم و پایگاه برای برقراری ارتباط با خدا در زمان برگزاری مراسم دینی مورد استفاده قرار می‌گرفت. همچنین، عقیده بر این بود که تابوت طاقت خاصی دارد و هر کسی که به آن دست برد، باید به عبور از مراحلی از طریق پاکسازی و تقویت روحی برای لمس آن آماده شود.

از آنجایی که تابوت عهد یکی از مهم‌ترین نمادهای دینی در تاریخ یهودیان و مسیحیان است، به طور گسترده در فرهنگ و هنر به عنوان موضوع استفاده شده است.

داستان مرگ عُزّا

در واقع، تابوت عهد بر روی یک گاری قرار گرفته بود که توسط گاوها کشیده می‌شد. هنگامی که گاوها لغزش کردند، تابوت عهد نیز شیب گرفت و در معرض خطر قرار گرفت. به همین دلیل، "عزّا" دست خود را به سوی تابوت دراز کرد تا آن را پایدار کند و جلوی سقوط آن را بگیرد. ولی با لمس تابوت، خشم خداوند برانگیخته شد و "عزّا" در همانجا کشته شد.

بنابراین، مرگ "عزّا" در نتیجه لمس تابوت عهد نبود، بلکه به دلیل نقض قانون خداوند در مورد کسانی که مجوز لمس تابوت عهد را نداشتند، به وی واقع شد. به عبارت دیگر، لمس تابوت عهد تنها برای کشیشان مجاز بود و هیچ فردی به جز آن‌ها نباید به آن دست برد.