تلاش کن کوتاهی‌هایت را در ماه شعبان جبران کنی «دَخَلْتُ عَلَى أَبِی الْحَسَنِ عَلِی بْنِ مُوسَى الرِّضَا(ع) فِی آخِرِ جُمُعَةٍ مِنْ شَعْبَانَ فَقَالَ لِی یا أَبَا الصَّلْتِ - إِنَّ شَعْبَانَ قَدْ مَضَى أَکْثَرُهُ وَ هَذَا آخِرُ جُمُعَةٍ مِنْهُ (وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۰۱)»؛

بر امام‌ هشتم(ع) وارد شدم در آخرین جمعه از ماه شعبان که چند روزی به آخر ماه مانده بود. به من فرمود: ای اباصلت! بیشتر ماه شعبان گذشت و آخرین جمعه این ماه است. «فَتَدَارَکْ فِیمَا بَقِی مِنْهُ تَقْصِیرَکَ فِیمَا مَضَى مِنْهُ»؛ کوتاهی‌هایی را که در گذشته این ماه کردی، تدارک کن در آنچه از این ماه باقی مانده است. زیاد دعا بخوان و استغفار کن و قرآن تلاوت کن «وَ عَلَیکَ بِالْإِقْبَالِ عَلَى مَا یعْنِیکَ»؛ بر تو باد به اینکه رو آوری به کارهایی که برای تو سود و فایده دارد.«وَ أَکْثِرْ مِنَ الدُّعَاءِ وَ الِاسْتِغْفَارِ وَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ»؛ زیاد دعا بخوان و استغفار کن و قرآن تلاوت کن.