آیت الله العظمی جوادی آملی: «به امام رضا سلام الله علیه عرض كردند كه يكی از نشانه‌های حكمت را به ما بگوييد، فرمود: خاموشی.

آدم اين‌ قدر پرحرف نيست، هر حرفی را نمی زند، هر حرفی را نمی شنود، اين همه کتاب‎ها، آيات الهی، تفسير قرآن، نهج البلاغة و روايات اهل بيت، اينها را آدم بگذارد كنار به دنبال حرف‌های فضای مجازی و امثال مجازی بگردد؟! فرمود: صَمْت و ساكت بودن، مكتبی است که عده‌ای تلاش و كوشش می كردند مواظب زبانشان باشند و پرحرفی نکنند، هر حرفی را نزنند، سكوت را ياد بگيرند؛ بعد از اينكه اين دوره را گذراندند، تمرين کردند؛ بعد از مدتی ساكت شدند و ورّاجی و پرحرفی نكردند، شدند سكّيت، از اين مرحله به بخش سوم رسيدند شدند ابن‌ السّكيت؛ ابن‌ السّكيت كه از علمای بزرگ بود؛ يعنی او آن‌قدر مسلط بود كه جلو دهانش و قلمش را می گرفت».

درس اخلاق ۹۶/۵/۵