یکی از مباحث علوم قرآنی تبیین مسأله اعجاز قرآن کریم است. قرآن کریم به عنوان برترین اعجازی که خدای متعال به دست خاتم پیامبرانش جاری ساخته و در اختیار بندگانش قرار داده قابل مطالعه و بررسی است. در طول تاریخ تفسیر و علوم قرآن این امر دغدغه ذهن اندیشمندان مسلمان بوده است که به کشف و معرفی اعجاز قرآن کریم بپردازند. اهل بیت پیامبر اسلام به عنوان مفسران حقیقی قرآن کریم که به همة دانش قرآن احاطه دارند همچنان که در همة معارف قرآنی و اسلامی همچون فقه و تفسیر و اعتقادات و اخلاقیات و … مرجع مسلمانان اعم از شیعه و سنی بوده‌اند، در زمینه همه علوم قرآن از جمله اعجاز نیز این مرجعیت را به بهترین وجه برعهده داشته‌اند. بر همین اساس در روایاتی از اهل بیت(ع) به صراحت یا اشاره ابعادی از علوم متعلق به قرآن کریم تبیین شده است. سهم امامان معصوم در دوره‌های مختلف بنا به مقتضیات عصرشان متفاوت بوده است. در میان امامان معصوم، آموزه‌های امام هُمام عی بن موسی الرضا(ع) در حوزه‌های مختلف معارف اسلامی و قرآنی بسیار حائز اهمیت و مرجعیت آن امام بزرگ در این باب مقبول خاص و عام بوده است. در مقاله حاضر، مرجعیت امام علی بن موسی الرضا(ع) در مسأله اعجاز قرآن و تبیین مهم‌ترین جنبه اعجاز قرآن از سوی آن حضرت در پاسخ به یکی از شاگردان و پیروانش مطالعه و بررسی می‌شود. اما نخست چند نکته به عنوان مقدمة بحث لازم است تبیین شود: