السلام عليك يا علي بن موسى الرضا عليه السلام

شعری زیبا و پرمعنا درباره عالم آل محمد

دلِ شکسته! به آغوشِ ذوالکرَم برگرد!

به ‌لطفِ نور، به بیداریِ حرم برگرد!

نسیم با نفس هر نقاره می خواند:

به مهربانیِ مولای زنده دم برگرد!

بگیر دستِ ارادت به سینه و برخیز

به طوف باغِ کرامت، قدم قدم برگرد!

بیا که ابرِ خطاپوش اوست عقده گشا

گذشت از گُنهت دوست، محترم برگرد!

به هر رواق، خدا را! ببین در آینه ها

رضا حقیقتِ هستی ست، از عدم برگرد!

رضاست قبلهٔ اعجاز و دستگیر نیاز

به پای بوسیِ این سابغُ النِّعَم برگرد!

هزار حج به طوافی نصیب خواهد شد

که قاصر است از انشادِ آن، قلم برگرد!

پر از بشارتِ روح الأمين، به مدح امام«ع»

غزل بخوان و به احوالِ محتشم برگرد!

ببین قرارِ دلت را به خانهٔ خورشید

به راستی بگرای و ز پیچ و خم برگرد!

به قابِ پرچم سبزش، نوشته بالِ ملک:

به شهرِ آینه ها، از مرورِ غم برگرد!

«رضا به داده بده، از جبین گره بگشای»

بهانه کم کن و این سو، به هر رقم برگرد!

بهشت می طلبی، زائر خراسان شو

پناهِ عالمیان است این حرم، برگرد!

غزل: پناه عالمیان

مصطفی جلیلیان مصلحی، گروه فرهنگ و هنر بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی.