ابزار کتابت قرآن در زمان پیامبر ص

شیوه کتابت در عهد رسالت‌ بدین گونه بود که بر هر چه یافت می‌شد و امکان‌ نوشتن روی آن وجود داشت، می‌نوشتند. از جمله چیزهایی که قرآن روی آن نوشته می‌شد، می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:

۱- عُسُب: جمع عسیب، جریده نخل یا چوب وسط شاخه‌های درخت‌ خرما که‌ برگ‌های آن را جدا می‌ساختند و در قسمت پهن آن می‌نوشتند.

۲- لِخاف: جمع لخفه، سنگ‌های نازک و سفید.

۳- رُقاع: جمع رقعه، تکه‌های پوست ‌یا ورق (برگ) یا کاغذ.

۴- اُدُم: جمع ادیم، پوست آماده شده برای نوشتن.

۵- اکتاف: جمع کِتف به معنای استخوان شانه (شتریا گوسفند)

۶- اقتاب: چوب‌هایی که بر شتران می‌نهادند تا بر آن‌ها سوار شوند.

۷- حریر و پارچه که گاهی قرآن را بر روی آن‌ها می‌نوشتند.