The Lord gave, and the Lord has taken away; blessed be the name of the Lord

عبارت **«خدا می‌دهد و اوست که می‌گیرد»** جمله‌ای مشهور است و برگرفته از یک آیه از **کتاب ایوب** در **عهد عتیق (تورات/انجیل)** است.

متن اصلی آیه: «خداوند داد و خداوند گرفت؛ نام خداوند متبارک باد.»
>— ایوب ۱:۲۱

چرا این جمله معروف شده:
**زمینه داستانی**: ایوب یکی از پیامبران است که در داستان کتاب مقدس، ثروتش، فرزندانش و سلامتی‌اش را از دست می‌دهد، ولی با این حال به خداوند وفادار می‌ماند و شکایتی نمی‌کند. این جمله را زمانی می‌گوید که در اوج سختی و رنج است.


**مفهوم عمیق**: این جمله بیانگر ایمان، تسلیم در برابر اراده خدا، و پذیرش ناملایمات زندگی است.


**کاربرد فرهنگی**: در مواقع از دست دادن عزیزان یا مشکلات بزرگ، مردم برای آرامش دل یا پذیرش شرایط این جمله را به کار می‌برند.


**در ادبیات و موسیقی**: این عبارت در موعظه‌ها، ادبیات دینی، و حتی ترانه‌ها و نوشته‌های عرفانی دیده می‌شود.

در واقع، جمله‌ای است که هم حس اندوه دارد، هم تسلیم و توکل.