امام علی ع در وصف قرآن نیاز شدید انسان به قرآن و اعـلمـوا أنّه ليـس عـلى أحد بعد القرآن فاقة
نیاز شدید انسان به قرآن
« وَ اعْـلَمُـوا أَنَّـهُ لَيْـسَ عَـلَى أَحَـدٍ بَعْـدَالْقُرْآنِ مِـنْ فَاقَـةٍ وَ لَا لِأَحَـدٍ قَـبْلَ الْقُـرْآنِ مِـنْ غِـنًى، فَاسْتَشْفُوهُ مِنْ أَدْوَائِكُمْ وَ اسْتَعِـينُوا بِهِ عَلَى لَأْوَائِكُمْ، فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ أَكْبَرِ الـدَّاءِ وَ هُوَ الْـكُفْـرُ وَ الـنِّفَـاقُ وَ الْـغَيُّ وَ الـضَّـلَالُ».
«آگـاه بـاشيد كسى با داشـتن قـرآن، نيازى نـدارد و بـدون قـرآن بى نياز نخـواهد بود. پـس درمـان خـود را از قـرآن بخواهيــد، و در سـخـتى هـا از قـرآن يـارى بـطلبيـد، كـه در قرآن درمان بزرگ ترين بيمارى ها يعنى كفـر و نفـاق و سركشـى و گمراهى اســت».
خطبه 176
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم مهر ۱۴۰۲ ساعت ۱۲:۴۴ ب.ظ توسط دکتر سید مهدی مصطفوی
|
راهنمای آزمون ارشد و دکتری رشته علوم قرآن و حدیث+مطالب آموزنده قرآنی و حدیثی+علایق شخصی